Accelerando

เพลงประกอบ entry ล่ะ ฮ่า ๆ

ทวนอีกทีกับโดอารีโปรเจค
ตัวละครจากการ์ตูน Katekyo Hitman Reborn!

ตัวเราเอง = ลันเชีย, Startos = สึนะ, Tomoeda = ฟูตะ

ช่วงนี้สตาร์โตสไปค่ายคณิตศาสตร์ โทรกลับบ้านวันละ 1 ครั้งเป็นอย่างมาก ฮา...

ได้ข่าวว่าพกเครื่องเล่น mp3 ไปแต่เอาถ่าน 3A ไปก้อนเดียว สงสัยว่าจะไม่พอ
ที่ 7-11 น่าจะมีนะ ลองไปดู - -a

วันนี้ ระหว่างที่กำลังดู Mononoke ทาง youtube อย่างเมามัน (คุณคนขายยาสึโก๊ยยย~!) เสียงโทโมะก็ดังมาจากด้านหลังจอคอมฯ

“ไปซื้อส่วนผสมทำคุกกี้กันเหอะ”

แบบว่าวางแผนกันว่าจะทำคุกกี้กันมาหลายวันตั้งแต่กลับมา ตอนนี้ก็กำลังรอโหลดอนิเมอยู่ด้วย เออ ไปก็ไป
หลังจากจดรายชื่อของที่ยังไม่มีที่บ้านแล้วก็เดินไปที่ร้านขายของแถวบ้าน
แถวบ้านเรามีร้านทุกอย่าง ไม่ว่าจะขายของชำ ร้านอาหาร ร้านขายสัตว์เลี้ยง ร้านตัดผม ผับ ร้านเช่าพระพุทธรูป (2 ร้านนี้อยู่ไม่ค่อยไกลกันเท่าไหร่ซะงั้น) อินเตอร์เน็ตคาเฟ่ สปา ฯลฯ แต่ที่ขาดอย่างเดียวคือ ร้านหนังสือ
เมื่อไหร่จะมีคนมาเปิดสักทีว้า...

ไปที่ร้าน ปรากฏว่าโทโมะก็ดันไม่ได้จดหน่วยมาว่าจะต้องเอาของเท่าไหร่ จดมาแค่จะซื้ออะไรเฉย ๆ เด็กในร้านก็งงสิว่าจะเอาปริมาณมากน้อยเท่าไหร่

“ทำไมไม่จดมาเล่า”  เราถาม
“ก็ในตำรามันบอกเป็นหน่วยช้อนชา ถ้วย อะไรอย่างนี้นี่นา ไม่ได้บอกว่ากี่กิโลสักหน่อย”  โทโมะตอบ

เออ...จริง

สรุปก็คือ ซื้อมาอย่างละ 1 ‘ถุง’ ทุกอย่างก็แล้วกัน หมดไป 109 บาท

กลับถึงบ้าน ดูอนิเมเสร็จ ก็ลุยโลด

เขาว่ากันว่า ตำราอาหารเป็นอะไรที่เชื่อยาก โม้เกินจริง และคลุมเครือสุด ๆ เราเพิ่งประจักษ์เต็ม ๆ ลูกกะตา 2 ข้างก็วันนี้

ใครอยากลองทำคุกกี้บ้างก็ลองอ่าน ๆ ดู แล้วประยุกต์ได้ตามใจชอบหรือแล้วแต่สถานการณ์จะอำนวย

วิธีทำ จากหนังสือ HomeMade COOKIES คุกกี้โฮมเมด อร่อยง่าย ๆ ในบ้าน เขียนโดย ศรีสมร คงพันธุ์ สำนักพิมพ์แสงแดด

วันนี้เรากับโทโมะทำ คุกกี้ลูกล้อกัน ดีเท่าไหร่แล้วที่เราไม่ได้แทนตัวเองด้วยพวกวาเรีย วาดแซนซัสทำคุกกี้คงฮาพิลึก (แค่ลันเชียก็แปลกแย่แล้วว่ะ)

ส่วนผสม
1.  มาร์การีนหรือเนย ½ ถ้วย
2.  น้ำตาลทรายป่น ¾ ถ้วย
3.  ไข่ไก่ 1 ฟอง
4.  แป้งสาลีอเนกประสงค์ร่อน 1 ครั้ง 1¼  ถ้วย
5.  ผงฟู ¼ ช้อนชา
6.  เกลือ ¼ ช้อนชา
7.  ผงโกโก้ (ละลายกับน้ำอุ่น 1 ช้อนโต๊ะ) 2 ช้อนโต๊ะ
8.  วานิลลา 1 ช้อนชา

เนยเขาขายกันเป็นถุง ๆ มัดยางใส่อยู่ในลังกระดาษ...ไอ้เราก็มองงง ๆ ว่า ไอ้นี่มันกินได้เปล่าฟะ
แป้งสาลีอเนกประสงค์ตรากระทิงแดง...เอ้ย กระทิง ยี่ห้อแปลกดี
วานิลลาขวดมองเผิน ๆ สียังกับน้ำยาเร่งรากต้นไม้ แต่กลิ่นหอมดี

วิธีทำ

ตำรา - คนมาร์การีนกับน้ำตาลให้เป็นครีม ใส่น้ำตาลทีละน้อยจนหมด ใส่ไข่ คนให้เข้ากัน
ชีวิตจริง - ตรงนี้ไม่มีปัญหา โทโมะรู้สึกจะสนุกกับการตีเนยเป็นพิเศษ

ตำรา - ร่อนแป้ง ผงฟู และเกลือ รวมกัน 2 ครั้ง ใส่แป้งทีละน้อยลงในครีม คนเบา ๆ ให้เข้ากันจนแป้งหมด
ชีวิตจริง - ไอ้ร่อนน่ะชิล ๆ แต่พอร่อนไปร่อนมาก็พบว่า...

เกลือมันดันเม็ดใหญ่กว่าตาของที่ร่อน (ชื่อจริงมันชื่ออะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน) นี่ขนาดใช้เกลือแกงธรรมดาแล้วนะ ไม่ได้ใช้เกลือเม็ดสักหน่อย สรุปคือร่อน ๆ ไปไม่ได้ให้เกลือมันผสมเข้ากับแป้งสักกะติ๊ด เราก็คว่ำที่ร่อนให้เกลือตกลงบนแป้งแล้วใช้ไม้พายคน ๆ แป้งเอา เป็นอันจบ เถื่อนดิบได้ใจเหลือเกินตรู

ยังมีอุปสรรคใหญ่อยู่อีกอย่างคือ ไฟพ่วงพัดลมเหนือหัว มันต้องเปิดปิดพร้อมกัน (ว่าง่าย ๆ คือสวิตช์คุมพัดลมมันเจ๊ง) ถ้าไฟเปิดพัดลมเปิดตาม ไฟปิดพัดลมปิดตาม
เนื่องจากตอนทำนี่มันจะปาเข้าไป 1 ทุ่มแล้ว ไฟก็เลยต้องเปิด พัดลมมันก็ปั่นเอา ๆ คนข้างล่างก็ร่อนแป้งไป...

แป้งปลิวจนโต๊ะเป็นสีขาว ลงพื้นก็คายเท้า แถมยังต้องมาปัดแป้งออกจากตำราทำขนมที่อยู่บนโต๊ะอีกต่างหาก

ส่วนตอนคน ๆ ตี ๆ แป้งก็เฉย ๆ แต่เสียอย่างคือเมื่อยแขนอย่างแรง แป้งเหนียวตึ๋งหนืดชนิดต้องรวบรวมพลังลมปราณไว้ที่แขนแล้วออกแรงคน ๆ ๆ ที่บอกว่าคนเบา ๆ น่ะขี้ฮกเบ่เบ๋

พี่น้องผลัดเวรกันคน

ตำรา - แบ่งแป้งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่หนึ่งใส่ผงโกโก้ที่ละลาย คนให้เข้ากัน  อีกส่วนใส่วานิลลา คนให้เข้ากัน
ชีวิตจริง - ตรงนี้โอเค แบ่งแป้งใส่ชาม 2 ชาม ใส่โกโก้กับวานิลลาเข้าไป

ตำรา - คลึงแป้งแต่ละสีลงบนแผ่นพลาสติกหนา 1/8 นิ้ว กว้างยาวเท่ากันทั้ง 2 สี ห่อด้วยพลาสติก แยกกันห่อเข้าตู้เย็น
ชีวิตจริง - บังเกิดปัญหาชีวิตขึ้นมาทันใด แผ่นพลาสติกหนาอะไรนั่นไม่มีหรอก คุณแม่บอกว่าที่ร้านขายของ (ที่เราไปซื้อส่วนผสมนั่นแหละ) เขาบอกว่ากระดาษไขก็ใช้ได้ เอาวะ กระดาษไขก็กระดาษไข
เราก็ตักแป้งใส่กระดาษ พับกระดาษเข้าเตรียมคลึงแป้ง แล้วก็นึกขึ้นมาได้...

ให้มันกว้างยาวเท่ากัน...จากก้อนแป้งเหนียว ๆ กลม ๆ เนี่ยอะนะ ใช้ไม้บรรทัดหรือไรมิทราบ...
แล้ว 1/8 นิ้วนี่มันหนาขนาดไหน วัดกันยังไงเล่านี่...

สุดท้าย เราก็คลึง ๆ แป้งไปทั้งอย่างนั้น แล้วเอาไม้พายตบ ๆ ให้มันเป็นเหลี่ยม ๆ สักหน่อย ส่วนความหนาจะ 1/8 นิ้วหรือเปล่านั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน กะ ๆ เอา ฮา...

แล้วก็พับกระดาษไขห่องแป้งยัดตู้เย็น หนังสือไม่ได้บอกว่าให้แช่ช่องแข็งหรือช่องธรรมดา เรากับโทโมะตกลงกันว่าช่องธรรมดา ค้างคืน (เพราะหลังจากแช่ตอน 2 ทุ่มกว่า ตอน 4 ทุ่มมันยังไม่ค่อยแข็งเท่าไหร่เลยแฮะ) พรุ่งนี้ค่อยมาต่อ

มันจะออกมาเป็น Poison Cooking ฉบับของจริงไม่อิงการ์ตูนหรือเปล่านั้น รอลุ้น entry หน้าละกัน

edit @ 17 Mar 2008 23:36:27 by accel