Actifed : Do you live in the real world?

ฮ้าดดด...เช่ยยย~~~!!!

พรืดดด! (เสียงสั่งน้ำมูก) =///="

ถ้าบอกว่าเป็นหวัดงอมพระรามตอนหน้าร้อนเมืองไทยนี่คงไม่มีใครเชื่อ แต่ว่าอยู่กันที่ออสเตรเลียเราและเพื่อนอีกหลายคนก็หวัดกินกันตาม ๆ กัน เพราะมัน Season Change มาก ๆ ในแต่ละวัน เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวฝนตก เจอครบทุกรูปแบบในวันเดียว

อยู่ที่นี่เหมือนรู้สึกตกข่าวสารบ้านเมืองชอบกล ข่าวทีวีฟังมันพูดไม่ทันสักที ต้องให้คุณป้าโฮสต์ทวนให้ประจำ หนังสือพิมพ์ไม่ได้อ่าน อินเตอร์เน็ต...ปกติเราก็ไม่ดูเว็บข่าวอยู่แล้วนี่หว่า แต่ว่าเข้าเว็บไทยลำบาก ช้ามากถึงมากที่สุด แต่ถ้าเว็บฝรั่งไม่ต้องห่วง อย่างยูทิวบ์นี่เร็วปรื๊ด ดูยูกิ 5D’s อย่างเมามัน

อืม...ก็อยากรู้เหมือนกันอะนะว่าทำไมต้องไปดวลไพ่กันบนมอร์เตอร์ไซค์...เอ้อ ดีวีล ถ้ามันไม่มีระบบ Auto pilot นี่ไม่แย่เหรอเนี่ย ยิ่งกว่าคุยโทรศัพท์มือถืออีกนะนั่น มือก็ต้องกวัด ๆ จั่วไพ่ ไหนจะต้องเพ่งสมาธิดวลคิดกลยุทธ์กันอีก แต่ก็สนุกไปอีกแบบ
ภาคนี้งานภาพสวยขึ้นกว่า GX เป็นกอง แต่มันก็ยังดูเผานิด ๆ แต่ก็พอทนได้ ใช้ CG เปลืองดีโดยเฉพาะตรงดีวีล แต่เพลง OP, ED ไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ อืม...ฟังอีกหลาย ๆ รอบคงจะรู้สึกว่ามันเพราะเองละมั้ง ฮ่า ๆ

พระเอกฟุโด ยูเซย์ นิสัยน่ารักดี ถึงจะไม่ค่อยพูด แต่ประมาณว่าคนอื่นหยามมันหยามได้ แต่ถ้าหยามเพื่อนมันมีเคือง ตัวมันเองซวยได้ขอให้เพื่อนรอด ทำนองนี้ ถูกใจอย่างแรง >[]<d (รู้สึกหลัง ๆ จะหาพระเอกการ์ตูนนิสัยแบบนี้ยากแล้วนะ ยูกิโอะยังคงรักษาระดับไว้ได้อย่างคงเส้นคงวา)
 นอกจากยูเซย์จะแก่ที่สุดในบรรดาตัวเอก 3 ภาคแล้ว (โผล่มาก็รู้สึกว่า 18 แล้ว ทีภาคเก่ายังเริ่มที่ 15 เลย) เราก็ยังรู้สึกว่ามันดำกว่าชาวบ้านด้วย เอ่อ...ก็อย่างว่า เด็กสลัมย่านเสื่อมโทรมนอนกลางดินกินกลางทรายอย่างมันจะให้ผิวขาวเนียนเหมือนเจ้ายูกิภาคแรกหรือจูไดภาค 2 (รายนี้คล้ำนิด ๆ เป็นไอ้หนุ่มกลางแจ้ง) ก็ยังไงอยู่ และทั้งเรื่องเหมือนมีมันหน้าหล่ออยู่คนเดียว ภาคนี้หาตัวละครหน้าตาดียากเหลือเกินนน...เท่าที่ไปเก็บซับอังกฤษกับอ่านบทความแนะนำ ยังไม่เห็นตัวละครหล่อ ๆ โผล่มาอีกสักกะตัว  = ="
คู่กัดพระเอก แจ็ค แอ็ตลาส (ทำไมต้องไปซ้ำกับไดจิจากเจ้าหนูปรมานูด้วย! =[]=" ทางนั้นเขาหล่อกว่าหลายเท่าตัว) นี่ก็ลูกผสมระหว่างไคบะกับราฟาเอล ทรงผมเหมือนราฟาเอล แต่นิสัยกับเสื้อผ้านี่ท่านชายไคบะชัด ๆ จิ้นวายได้เป็นคู่แรกของเรื่อง...ขอโทษทีเถอะ สมองมันไปแล้ว ห้ามไม่ทัน แต่ว่ายูเซย์กับแจ็คมันก็พูดถึงฝ่ายตรงข้ามบ่อย ๆ แถมฉากเพลง ED ก็เซอร์วิสสุด ๆ งานนี้รอเก็บแฟนอาร์ตญี่ปุ่น ออกมาเพียบแน่ รับประกัน เพราะเหมือนจะมีได้แค่คู่เดียวอยู่ ช่วงนี้อะนะ
ที GX กว่าจะจิ้นออกก็ปาไปเกือบจบภาค 1 ครึ่งแรก แต่ไหง 5D’s มันเร็วงี้ฟะ...เพราะนางเอกยังไม่โผล่ด้วยมั้ง ภาคนี้เหมือนว่ากว่านางเอกจะโผล่ก็อีกนาน

สำหรับผู้ที่สนใจ ไปอ่านรายละเอียด Yu-Gi-Oh 5D’s ได้ที่เว็บ Janime ตรงลิงค์นะ

อะ นอกเรื่องมานาน เข้าสู่หัวข้อหลักกันดีกว่า วันนี้จะมาเล่าเรื่องไปเที่ยวให้ฟังกันอีก เอาไว้ถ้ามีเวลามานั่งพิมพ์จะเล่าอย่างอื่น (ที่ไม่ใช่เรื่องเรียน) บ้าง ช่วงนี้ก็เที่ยวกันไปก่อน ฮ่า ๆ

ทางมหาวิทยาลัยพาพวกเราไปเที่ยว 2 วัน 1 คืนที่ Gold Coast กันล่ะ แต่เราเป็นหวัดอยู่ตั้งแต่ตอนนั้นเลยไม่ค่อยเล่นอะไรมากเท่าไหร่

ที่ป้ายรถเมล์ที่เดิม ฝนตกโครม ๆ เลยวันนั้น

ก็ไปรถเมล์คันเดิมนั่นแหละ แต่เปลี่ยนคนขับเป็นลุงมาร์ค (คนที่ไปรับเด็ก ๆ ที่สนามบินตอนแรกสุด) ซึ่งขึ้นชื่อว่าขับเหยียบมิดเจอโค้งไม่มีเบรค ก็กลืนน้ำลายเอื๊อกก่อนขึ้นไปกัน
ไม่ได้ถ่ายวิวสักแอะ เพราะเมารถขั้นรุนแรง มึนหัวคลื่นไส้คล้ายเป็นลมครบสูตร ก็เลยบังคับตัวเองให้หลับ ๆ ไปซะ มันก็ดีขึ้นเหมือนกัน ไปถามเพื่อนแล้วก็พบว่าประสบปัญหาเดียวกันนี้หลายคนพอดู

แรกสุด แวะที่ Sea World กันก่อน เป็นสวนน้ำ มีพิพิธพันธุ์สัตว์น้ำและเครื่องเล่นสารพัดชนิด เราไปกะดูการแสดงอย่างเดียว เราไม่กล้าไปเล่นรถไฟเหาะกับสไลเดอร์อะ

จากนี้ไป รูปที่เก็บมาได้จะเป็นที่ในร่มเท่านั้น เพราะกลางแจ้งขี้เกียจควักกล้อง + ฝนตก (ร่มก็ยืมโฮสต์ ฮา...)

ฝนก็ยังตกอยู่

นกไม่กลัวคนเหมือนเดิม นกนี่อย่างกับหมาจรจัด มีเป็นฝูงเบ้อเริ่มอยู่ทุกซอกมุมของที่นี่ คอยเก็บเศษอาหารกิน เดินเฉี่ยวคนไปมา มันคงคิดว่าที่นี่ถิ่นมันละมั้ง

การแสดงแรก เป็นแสดงเล่นสกีน้ำ ท่าพิสดารหกคะเมนตีลังกาต่อตัวอะไรก็ว่าไป ถ่ายไม่ค่อยทันหรอก มันเร็วน่ะ

มีเจ๊ ๆ มาเต้น ให้อารมณ์ลีดเดอร์กีฬาสีสุด ๆ ฝนจะตกกระหน่ำแค่ไหนคุณเธอไม่หวั่น สปิริตแรงกล้ามาก ๆ

พิธีกรแต่งตัวเหมือนเอลวิส เขาก็พูดพวกการแสดงเป็นเรื่องเป็นราวนะ เสียตรงฟังไม่ออกนี่แหละ - -" (มันอยู่มา 2 อาทิตย์ได้อะไรบ้างไหมฟะนั่น)

เขาฝึกมาดี เก่งกันทุกคน

จากนั้นก็เดิน ๆ ไปที่พิพิธพันธุ์สัตว์น้ำกัน มีอยู่นิดเดียวแต่ก็น่ารักดี

เหมือนบึงฉวากดีเนอะ

ใกล้ ๆ ก็มีบ่อปลาพะยูน

จากนั้นก็เดิน ๆ กันต่อ

มีที่แสดงนก ก็ไม่มีกรงแต่นกก็ไม่หนีนะ อยู่ใกล้ ๆ แทบเป็นลม เพราะเหม็นคาวมาก ๆ อาจเป็นเพราะอาหารนกกับขี้นกละมั้ง =w="

จากนั้นไม่ได้ถ่ายรูป เหตุผลก็อย่างด้านบนอะ
มีบ่อปลาโลมา (มั้ง) กับเรือโจรสลัดให้ไปยืนถ่ายรูป แต่ไม่ได้ขึ้นไปกัน ถ่ายรูปอยู่ข้างล่าง...เพื่อนถ่ายน่ะ
ถัดจากนั้นก็ไปดูหมีขาว มีอยู่ 2 ตัว ไม่ขาวเลยสักนิด ตัวสีออกเหลือง ๆ นั่งหลบฝนแล้วก็ตบกันเอง สงสัยอารมณ์บ่จอยฝนตก เหอ ๆ
แล้วก็ไปบ่อฉลามกับปลากระเบน อยากถ่ายรูปใจจะขาดแต่มันเป็นบ่อให้มองจากด้านบน ถ่ายไปก็ดูไม่ออกว่าตัวอะไรเป็นอะไร แล้วมีบ่อตื้น ๆ เลี้ยงปลาดาวให้เอามือแตะ ๆ เล่นได้ มีคุณลุงอยู่คนหนึ่ง เอากล้องดิจิตอลจุ่มน้ำถ่ายรูปปลาดาวกับปลิงทะเล...กล้องลุงสามารถจริง ๆ =w=+d

ได้ถ่ายรูปอีกทีก็ตอนเดินไปดูโชว์แมวน้ำ เพราะมีหลังคาบังฝน แต่ฝนมันก็สาดหน่อย ๆ อยู่ดี
เขาแสดงเป็นเรื่องเป็นราวนะ ไม่เหมือนของเมืองไทย ที่นี่จะประมาณว่ามีพวกโกงเงินค่าขายปลา แล้วก็เลยมีตำรวจมาตามจับ แล้วแมวน้ำนี่แหละที่เป็นตำรวจ

เสิ้อน้ำตาลนี่สารวัตร

แมวน้ำน่ารัก ตอนมันทำท่าตะเบ๊ะนี่คาวาอี้ที่ซู้ดดด... >w<

แล้วย่ำไปดูแสดงโลมากัน

ก่อนแสดง

แสดงขึ้นเทพ

โลมามีเป็นฝูง กระโดดกันทีเลิศอลังมาก แต่ถ่ายรูปไม่ทัน แล้วฝนสาดแรงเลยเก็บกล้องเสีย กล้องพังขึ้นมาจะแย่เอาน่ะ ยืมคุณพ่อมาด้วย

มีให้เด็กไปลูบด้วย

จากนั้นก็ซื้อของฝากของที่ระลึกก่อนกลับ ไปถ่ายรูปหน้าป้ายกันอย่างเมามัน เดี๋ยวรูปจากกล้องทุกกล้องกะจะมาแชร์กันอีกที ไรท์แผ่นหน้ามืดแหง =w="

ไปพักกันที่โรงแรมแบ็คแพ็กอีกแล้ว ชื่อว่า อควาเรียส
อัดกันไปห้องละ 6 คน ห้องน้ำรวม ชั้นล่างมีโซฟากับทีวีไวด์สกรีนจอใหญ่ให้นั่งดูกัน แต่ฝรั่งเพียบไม่กล้าไปนั่งกัน

ถ่ายจากหน้าต่างโรงแรม

ถ่ายจากเตียง เป็นเตียง 2 ชั้น 3 เตียง เรานอนอยู่ชั้นบน

คืนนั้น มีพี่คณะทันตแพทย์ที่เรียนอยู่ที่โกลด์โคสต์ 2 คนรับหน้าที่เป็นไกด์พาเที่ยวใน Surfer Paradise มันเป็นย่านการค้าใหญ่ของแถวที่พัก เป็นพี่ชาย 1 หญิง 1 พูดอังกฤษไฟแลบ ก็แหม...อยู่กันมาตั้งนานแล้วนี่เนอะ รูปไม่ได้ถ่ายเพราะไม่ได้พกกล้องไป รอแบ่งจากเพื่อนเหมือนเดิม

คืนนั้นไปกินพิซซาอิตาลีกัน สั่งถาดใหญ่ ๆ มากินกันหลายคนแล้วหารตังค์กัน ออกมาถูกใช้ได้ หมดไป 7.55 เหรียญ โดยอัดพิซซาไป 4 ชิ้น ขนมปังกระเทียม 2 ก้อนแล้วก็ฟิชแอนด์ชิพอีกหน่อย พุงเกือบแตกตาย
แล้วไปซื้อของฝากเมดอินไชน่าทั้งหลายแหล่ ถูกดี หอบกลับมาถุงบะเอ้ก กำลังคิดอยู่ว่าตอนขากลับเมืองไทยจะหอบกลับไงดีหว่า
เดินไปที่ทะเลตอนกลางคืนกัน ทะเลตอนกลางคืนครั้งแรกของชีวิตคือที่โกลด์โคสต์ออสเตรเลียนี่แหละ ดาวสวย คลื่นแรง ลมเย็น ทรายละเอียดยังกับแป้ง ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ อะฮ้า!
ตอนเดินกลับไปขึ้นรถ เจอฝรั่งหนุ่ม ๆ สาว ๆ เดินเมาแอ๋กันอยู่กลางถนนแทบทุกที่ พวกนี้เมาทีก็เมาชนิดไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะและจิตสำนึก แถมเดินออกมาตามถนนหนทางอีกต่างหาก น่ากลัวพิลึก ไปเมากันเงียบ ๆ ในร้านเหล้าก็ไม่ได้ = ="

วันรุ่งขึ้น ข้าวเช้าเป็นซีเรียลกับขนมปังทาเนย มีให้เลือกน้อยกว่าโรงแรมตอนแรกสุดอีก ถ้าให้เปรียบเทียบกัน ที่เก่าดีกว่าเยอะ ถึงจะไม่มีโซฟาให้นั่งก็เถอะ

เป้าหมายแรกคือไปเที่ยว Harbour Town เป็นย่านช็อป

ตอนไปฝนไม่ตกแล้ว แต่ก็แฉะนิดหน่อย

ร้าน 90% เป็นร้านขายเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เลยไม่ได้ซื้ออะไรนัก (แต่ก็ซื้อ)

ข้าวกลางวันไปกินที่ห้าง Pacific Fair ห้างใหญ่มากกก...แต่เดินได้แค่นิดเดียวเพราะเวลาหมด กินฟิชแอนด์ชิพส์กับสลัด ชักจะเซ็งกับเฟรนช์ฟรายด์แล้วอะ ให้มาเยอะอีกกินไม่หมด

ก่อนกลับ ไปเดินเล่นกันที่ชายหาด ให้เวลาครึ่งชั่วโมง ก็ทำได้แค่เดินลุยน้ำให้ขาเปียกเล่นเท่านั้นแหละ

หาดกว๊าง...กว้าง

เซลรองเท้า...ฮ่า ๆ เดินชายหาดมันต้องเท้าเปล่าสิถึงจะมัน

โอ้ทะเลแสนงาม...ฟ้าสีครามสดใส...แต่ไม่เห็นเรือใบสักกะลำแฮะวันนั้น

ไลฟ์การ์ดของหาดนี้ เป็นอาสาสมัครด้วยนะ

น้ำทะเลก็สะท้อนท้องฟ้าได้

แดดร้อนเปรี้ยงแต่ลมเย็น ครีมกันแดดกับแว่นกันแดดช่วยท่านได้ เราใส่แว่นทีเพื่อนทักเลยว่าจะไปเล่นหนังเรอะไง แบบว่าคล้าย ๆ พวกแว่นเดอะเมทริกซ์อะ ฮ่า ๆ

จากนั้นก็กลับไปที่มหาวิทยาลัย ถึงโน่น 5 โมง เหล่าโฮสต์ขับรถมารอรับกันถ้วนหน้า เพราะรู้ดีว่าของฝากเยอะหอบเดินกลับบ้านเองไม่ไหวชัวร์ ๆ
ก็ดีเหมือนกันนะ ไม่เมื่อย -w-d

เจอกันเอ็นทรีหน้าจ้า