Accelerando

มารายงานผลวันที่ 2
เท่าที่คิดดูแล้ว เราคงมานั่งอัพอย่างนี้ได้แค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ แล้วก็จะหายไปอัพช่วงวันหยุดเหมือนเดิม เพราะเวลาอัพต้องอัพที่บ้าน อัพที่ม. คอมฯ ที่หอมันไม่ค่อยเป็นใจเท่าไร ว่าง ๆ จะลองไปเล่นที่ตึกคอมฯ ดูเหมือนกัน - -a


เข้าเรื่องละ วันนี้เรากับเจ้าชายเปลี่ยนหน้าที่ จากขายแมสค์กับถุงมือหน้าห้องกรอส เป็น...


เรา = ลันเชีย เพื่อนเรา = เบล

เป็นหน่วย Survay เดินว่อนขายของทั่วงานวันวิทยาศาสตร์ เป็นงานที่เหนื่อยที่สุดในบรรดางานขายของด้วยกัน

ของที่เอาไปขายก็มีพวงกุญแจเข็มฉีดยา


หน้าตาฉะนี้ อันเล็กยี่สิบบาท อันใหญ่สามสิบบาท แพงมากในสายตาเรา ก็มันดูไม่ค่อยสวยนี่นา ถึงว่าเรากับเพื่อนจะทำเองกับมือก็เถอะ (พูดแบบนี้จะโดนเพื่อนกระทืบไหมเนี่ย = =")

วิธีทำง่ายแสนง่าย...ถ้าไม่ได้ทำ 3,000 อันน่ะนะ
สถานที่ทำคือโรงอาหารหน้าหอ ตอนกลางวันไม่เท่าไหร่ แต่ตอนกลางคืนยุงดุโคตร ๆ = ="

1. ใช้เข็มลนไฟเจาะรูที่พลาสติกที่ยื่นออกมาให้นิ้วเกี่ยว ก็ไปนั่งจุดเทียนเจาะกัน ลมแรงมากตอนนั้น เทียนดับเป็นว่าเล่นจนขี้เกียจต่อใหม่ ไม้ขีดกับไฟแช็กก็ไม่มี ตอนจะจุดเทียนเล่มแรกสุดก็ต้องขอให้แม่ค้าร้านอาหารช่วยจุดให้ คุณแม่ค้าก็เอาที่สำหรับจุดเตาแก๊ส (ที่รูปร่างมันคล้ายปืนกระบอกยาว ๆ อะ) จุดให้ อันใหม่แกะกล่องเลยด้วย เพื่อนว่างั้น =w="
2. เอาห่วงเหล็กใส่เข้าไป ขั้นตอนนี้มือพองเล็บฉีกกันไปข้างนึง ก็คนมันไม่มีคีมปากเล็ก ๆ อะ มีแต่คีมตัดลวด อนาถตัวเองเหลือเกินนน... = ="
3. เอาดินวิทยาศาสตร์แช่น้ำให้มันพอง แล้วผสมสีกับกากเพชรเข้าไป ดินวิทยาศาสตร์ถุงเล็กนิดเดียวมันพองจนใส่เข็มได้ตั้ง 3,000 อันอะ สุดยอดมาก
4. ใช้ปืนยิงกาว อัดกาวที่จุก งานนี้ก็หน้าที่เรากับเพื่อนอีกคน เพราะปืนยิงกาวมีอยู่ 2 อัน ของเรากับของซื้อใหม่ (แต่หลัง ๆ ก็มีผลัดเพราะเราก็หมดแรง) ไอ้เจ้าปืนอันใหม่ก็รวนง่ายเดี๋ยวเย็นเดี๋ยวร้อน แถมใช้ไปใช้มามีการลัดวงจรเสียงดังปัง ทำปลั๊กสามตาเจ๊งไป 1 อันทีเดียว น่ากลัวอย่างแรง
5. แปะสติ๊กเกอร์ อวดอย่างภาคภูมิใจว่าเราเป็นคนออกแบบล่ะ แล้วเพื่อนก็เอาไปให้ร้านพิมพ์ เซ็งกับโฟโตช็อป CS เหมือนกัน เพราะมันแก้สระลอยเหมือนรุ่น 7 ไม่ได้ แต่ทางร้านเขาก็แก้ให้แฮะ

ส่วนที่ขายอีกก็มีสมุดโน้ต มี 3 ขนาด 3 ราคา เป็นสมุดของพวกพี่ ๆ เขา เงินก็ต้องให้พวกพี่ เราก็เลยเอามาโก่งราคาพองาม ให้มีตังค์เข้าทางเราบ้าง เหอ ๆ

ของพวกนี้มันไม่ใช่ของจำเป็นเหมือนแมสค์กับถุงมือ เลยไม่ค่อยมีใครสนใจซื้อมาก เรากับเจ้าชายก็เหนื่อยอะเดะ เดินไปบอกน้องไปว่ามีใครสนใจจะซื้อบ้าง ด้วยที่เห็นว่าน้อง ๆ แต่ละคนเบี้ยน้อยหอยน้อยมากันตั้งแต่เมื่อวานเลยไม่กล้าตื๊อน้องกัน เดินขายกันขาลาก
ดำเนินมาตรการหลอกเด็กกันต่อไปเรื่อย ๆ มีทั้งแบบเต็มใจซื้อ แบบอิดออดหน่อย ๆ และอีกสารพัด บางคนยังบอกเลยว่าปีที่แล้วก็ซื้อ ทำหน้าประมาณว่าทำอย่างอื่นออกมาขายเป็นไหมฟะ เข็มฉีดยาทั้งปี สมุดยังลายเดิม พี่ก็เบื่อเหมือนกันแหละน้องเอ๊ย...เห็นใจพี่หน่อยเถอะ ถ้าทำพวงกุญแจรีบอร์นใส่เสื้อกาวนด์ยกเซ็ตได้เราคงทำไปแล้วล่ะ

ก็มีน้องอยู่กลุ่มหนึ่ง ท่าทางจะอยู่ม. ต้น เห็นเราขายสมุดอยู่ แล้วน้องก็ถามว่า


น้องผู้คงแก่เรียน = มุคุโร่

จะขยันไปถึงไหนน้อง!? =[]="
รู้สึกแปลก ๆ ยังไงบอกไม่ถูกแฮะ เจอน้องแบบนี้เข้าไป

วันนี้มีเณรมาซื้อพวงกุญแจด้วย =w=
เณรท่านก็ถามว่าโยม ๆ อันละเท่าไหร่ เราก็ขายไปตามปกติ...

เอาเงินจากเณรนี่บาปไหมเนี่ย ขนาดเมื่อวานเรายังไม่กล้าขายท่านเลย เจ้าชายก็บอกว่าอยากถวายฟรีไปเลยด้วยซ้ำ
รู้สึกผิดอีกแล้วครับท่าน = ="


เพื่อน ๆ ทีมสันทนาการก็เต้นกันต่อไป แต่ละคนแรงดีไม่มีตก


เห็นแล้วเสียวโดนรถเฉี่ยวแทนอะ


ตอนหมดวัน สภาพเรากับเจ้าชายนี่ปางตาย



นั่งนับเงินกัน ปรากฏว่ายอดวันนี้เราทำได้รองบ๊วยเลย เอาอะไรกับเรากับเจ้าชายเล่า...หว่านล้อมไม่ค่อยจะเป็นกับเขาเสียด้วย เห็นพวกคู่อื่นประมาณว่าวิ่งเข้าชาร์จน้อง ไม่ซื้อ จะขอตื๊อไม่เลิก อะไรแบบนี้ เรากับเจ้าชายไม่กล้าอะ ทำไงได้แฮะ

แล้วก็จับสลากเลือกงานที่จะทำกันพรุ่งนี้...ที่ต้องจับเอาเพราะว่าหน่วยเดินขายมันมีหลายคน ทำงานมา 2 วันทุกคนก็แทบจะผ่านการเดินขายมาแล้ว แต่ละคนก็เข็ดขยาดกับงานนี้ ก็เลยต้องวัดดวงกันเอา ว่าใครจะต้องเดินขายซ้ำสอง
ผลสรุป เราก็กลับไปอยู่หน้าห้องกรอสเหมือนเดิม แต่ก็ต้องแยกกับเจ้าชาย เพราะเจ้าชายเป็นผู้โชคร้ายต้องไปเดินขายรอบ 2 ไม่เป็นไรหรอกเพื่อน งานวันสุดท้ายแค่ครึ่งวันก็หมดแล้วน่า...ทนอีกนิดเน่อ



เจอกันใหม่เอ็นทรีหน้าจ้า