Accelerando

In Stillness - David Lanz

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการโรงเรียนลูกบาศก์

แขกรับเชิญ : รอน รีน

 

[EV] ณ วันงาน I





หลังจากแต่งตัวก็ต่อด้วยปาดเจลเซ็ตผมแบบลวก ๆ ไว้ก่อน เอาไว้ไปเก็บรายละเอียดอีกครั้งที่โรงเรียน หมวกกันน็อคทำให้ผมรำคาญเสมอ ยิ่งวันสำคัญแบบนี้ด้วยแล้ว



“จะไปแล้วเหรอพี่” โมกถามเมื่อเห็นผมสะพายกล้องเดินลงมาชั้นล่าง
“...แต่งตัวแบบนี้ นายจะไปไหนเหรอ”

ผมถามและกวาดตามองเสื้อผ้าของโมก เขาแต่งสีดำทั้งชุด ไม่ว่าจะเสื้อยืด กางเกงขายาว แจ็คเก็ตหนัง นอกจากนั้นยังมีเครื่องประดับโลหะซึ่งดูโดดเด่นเมื่อมีผ้าสีดำเป็นพื้น

“ใส่ยังกับจะไปร้องเพลงร็อคแน่ะ” ผมเอ่ย
“ก็ประมาณนั้น” โมกตอบ

“หา...!?” ผมอุทาน น้องชายสุดแสนจะขี้อายของผมไปร้องเพลงต่อหน้าสาธารชนเนี่ยนะ

“ไม่ได้ร้องหรอก แค่ไปเป็นมือกีตาร์น่ะ เล่นที่งานกลางแจ้งเคาท์ดาวน์” ร่างสูงตอบ พลางหยิบกล่องใส่กีตาร์ไฟฟ้ากล่องโตมาไว้ใกล้ ๆ น้องชายของผมท่าทางจะเล่นดนตรีจริงจังกว่าผมเยอะแฮะ แต่เท่าที่ได้ยิน ผมก็รับประกันความเก่งของเขาล่ะ
“ไม่สั่นหน้าเวทีแน่นะ” ผมถาม
“ถ้าแค่เล่นกีตาร์อย่างเดียวก็ไม่เป็นไร” เล่นกีตาร์อย่างเดียวของโมก คงหมายถึงก้มหน้าก้มตาเกากีตาร์แบบไม่เงยหน้ามามองผู้ชมสักนิดเดียวแหง ๆ

“แล้วนายจะไปไงอะ ก็รู้นี่ว่าฉันต้องเอาครุยเซอร์ไปให้รอน”
“เดี๋ยวเพื่อนมารับ”
“อืม...”



“นี่ พี่พุด” โมกเรียกอีกครั้งเมื่อผมขึ้นคร่อมครุยเซอร์ กล่องของขวัญกล่องใหญ่วางไว้บนตัก เตรียมจะออกไป
“อะไร” ผมตอบ

“ก็เหมือนพี่จะทำใจเรื่องพี่เฟื่องฟ้าได้แล้ว แต่อยากบอกอะไรสักหน่อย...”
ชายหนุ่มเว้นระยะ

“จะปีใหม่แล้ว เรื่องเก่า ๆ ก็ทิ้งไว้ปีเก่าเถอะนะ”



“ไอ้ทิ้งก็ทิ้งไปนานแล้วแหละ”

ผมยิ้มน้อย ๆ

“แต่ฉันคงลืมไม่ได้หรอก”




เมื่อผมขี่ครุยเซอร์มาใกล้ๆ ตึกห้องเช่าของรอน ก็เจอ 2 พี่น้องยืนอยู่หน้าตึกพอดี แต่งองค์ทรงเครื่องกันสวยเช้งวับ ผมจึงเข้าไปจอดเทียบใกล้ ๆ

“มาแล้ว ๆ” น้องรีนเรียก เมื่อแต่งหน้าแล้วเธอสวยขึ้นกว่าตอนไปลองชุดเยอะเลย

“นายจะเอาครุยเซอร์คันนี้ไปรับอาจารย์เอมิกาใช่เปล่า” ผมยื่นกุญแจให้ “ถนอมหน่อยนะ มันเป็นของน้องฉัน”
“ครับผม ๆ” รอนยิ้ม
“ส่วนหมวกกันน็อคอีกอันฉันไม่ได้เอามา นายเอาของนายให้อาจารย์ยืมไปก่อนนะ”
“อื้ม”

“แล้วเราจะไปกันยังไงเหรอคะ” น้องรีนถาม “เอามอเตอร์ไซค์พี่รอนไปหรือเปล่า”
“ตอนแรกก็กะจะเป็นแบบนั้น แต่เดี๋ยวจะถือกล่องของขวัญกันลำบาก เดี๋ยวผมพาขึ้นแท็กซี่เอง”

“อ้อ...” น้องรีนพยักหน้า จากนั้นก็หันไปหารอน “งั้นไปเจอกันอีกทีที่ห้องเครื่องนะ จัดทรงผมอีกนิดแล้วค่อยเข้างาน”
“บอกให้จัด ๆ ให้เสร็จตั้งแต่อยู่ที่ห้องก็ไม่เชื่อ ต้องไปลำบากจัดผมต่อที่โรงเรียนอีก เฮ้อ...” รอนหันมาแขวะน้องสาว
“ไม่ต้องเลย เจอหมวกกันน็อคทับแบบนี้พี่ก็ต้องจัดผมใหม่เหมือนกัน เดี๋ยวก็จัดให้ยุ่งเป็นรังนกซะเลย” หญิงสาวตอกกลับ
“ไรกันอ้ะ!” ชายหนุ่มร้อง

“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็ต้องไปจัดทรงผมใหม่เหมือนกันแหละ” ผมพูด
“นั่นแหละ ๆ” รอนสตาร์ทเครื่องยนต์ “เจอกันที่ห้องเครื่องนะ”

“ขี่ดี ๆ ล่ะพี่!” น้องรีนตะโกนไล่หลังไป




หลังจากไปจัดทรงผม เก็บรายละเอียดยิบย่อยต่าง ๆ ที่ห้องเครื่องเสร็จ เรา 3 คนก็ออกมารออาจารย์เอมิกาที่หน้างาน น้อง ๆ แต่ละคนแต่งตัวแต่งหน้ากันชนิดจำแทบไม่ได้ สวยหล่อกันสุดฤทธิ์ แต่ผมยังไม่ถ่ายรูปตอนนี้ ไปเก็บในงานน่าจะสนุกกว่า

“อืม...ถ้าอย่างนั้นรีนกับพี่พุดเข้าไปในงานก่อนนะพี่” น้องรีนเอ่ย
“อื้อ ไปก่อนเลยก็ได้” รอนตอบ
“ไปกันเถอะค่ะ พี่พุด” เธอหันมาทางผม

ผมจึงยื่นมือให้เธอจับ



“ครับ” ผมยิ้มให้กับหญิงสาวตรงหน้า และพาออกเดินตรงเข้าไปในงาน




เนื้อเรื่องย่อ
- พุดไปงานเลี้ยงโรงเรียน ส่วนโมกไปเล่นดนตรี
- โมกบอกว่าให้ทิ้งเรื่องแฟนเก่าไว้ปีเก่าซะ พุดตอบว่าทิ้งได้ แต่ลืมไม่ได้
- พุดไปหารอนกับรีน เอาครุยเซอร์ให้รอนยืม แล้วตัวเองกับรีนนั่งแท็กซี่ไปกัน
- ไปจัดทรงผมกับแต่งตัวอีกนิดที่ห้องเครื่อง
- พุดกับรีนก็เข้างานไปก่อนรอน


ประเด็นสำคัญ
- ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนัก เป็นส่วนเกริ่นเนื้อเรื่องที่จะตามมา
- ภาพเปิด ให้เห็นจี้ที่พุดใส่ ซึ่งจะใส่อยู่ตลอด 24 ชั่วโมง ยกเว้นตอนอาบน้ำ และไปงานเลี้ยงนี้ก็ใส่ไปด้วย ปกติจะไม่เห็นเพราะปกเสื้อบัง เป็นของที่สำคัญมากของเขา ส่วนทรงผมลู่ ๆ แบบนั้นเพราะว่ายังไม่ได้เซ็ต ภาพเต็มรอการบ้านเสื้อผ้าหน้าผมนะจ๊ะ
- โมกเล่นกีตาร์ไฟฟ้าเก่งเทพ เล่นในวงกับเพื่อน ๆ (เผื่อใครเขียนถึง แต่ท่าจะยาก)
- เรื่องแฟนเก่าที่ตายไป พุดทำใจได้แล้ว แต่ยังลืมไม่ลง
- เรื่องแฟนกับเรื่องจี้ห้อยคอ จะมาขยายในตอนถัด ๆ ๆ ไป ซึ่งก็อีกนานนน...




โซนผู้ปกครอง :

เอ็นทรี่ส่งท้ายก่อนกลับหอ เฮ้อออ...

ทางฝ่ายรอนเขียนมาก่อน ในเมื่อเกี่ยวข้องกันอยู่ก็เลยต้องรับมุขตาม แอบงงเล็กน้อยแถว ๆ เรื่องไปรับครูเอมนี่แหละ แต่ก็ช่างมันเถอะนะ ฮ่า ๆ

สำหรับคนที่จะเขียนถึงพุดกับรีน ก็ไม่มีอะไรมาก กินข้าว เต้นรำ จับฉลากของขวัญ เกมพระราชา ฯลฯ ตามโปรแกรม มีเดินถ่ายรูปคู่ต่าง ๆ ในงานอย่างเมามัน (แต่เราคงวาดไม่หมด เอาเป็นว่ากล่าวถึง) สนุกสนานเฮฮา ไม่มีพูดถึงเรื่องแฟนเก่า โดยพุดกับรีนจะไปไหนมาไหนด้วยกัน เพราะสุภาพบุรุษต้องไม่ทิ้งสุภาพสตรีให้อยู่คนเดียวในงานนะจ๊ะ


อยากเล่นเน็ตที่ห้องในหอได้จัง เพราะร้านเน็ตใต้ถุนหอเน่ามากกก...เล่น exteen ไม่ไปอีกต่างหาก ทีคนอื่นเล่นฮิห้าไม่เห็นมีปัญหาเลย เชอะ! =3="
จะลองคิดเรื่องซื้อบัตรเน็ตดู จะได้เล่นไวร์เลสในห้องได้ อย่างน้อยก็โน้ตบุคตัวเอง จะได้ติดตามอ่านบล็อกคนอื่น แต่มันไม่ซัพพอร์ตโอเปร่าซะด้วย ใช้ได้แต่อินเตอร์เน็ตเอ็กส์โพลเรอร์ ท่าจะลำบากว่ะ

ถ้าเล่นไม่รอด ก็เจอกันช่วงสุดสัปดาห์ (ถ้าอาจารย์ไม่นัด) นะ ^^"/



เจอกันเอ็นทรี่หน้าจ้า

edit @ 10 Jan 2009 23:44:41 by accel