Bartender : มีปัญหาต้องหันหาเหล้า พวกเราช่วยท่านได้

posted on 06 Jul 2009 23:45 by accelerando in Entertainment

เปลี่ยนธีมแล้ว กด F5 ด้วยจ้า
ช่วงนี้พวกป๋า ๆ แก๊งวาเรียบทหดหาย รอจนเหนื่อย ขอเปลี่ยนธีมรับการ์ตูนพีคเรื่องใหม่

แนะนำการ์ตูน คนมันพีคมาแรงแซงโค้ง อย่างนี้ต้องกรี๊ดให้หายอยาก
การ์ตูนวันนี้ฟันธงเลยว่าคนรู้จักน้อยยย... มาก ๆ แน่นอน เพราะไม่เอาเข้าไทย แถมเป็นแนวชีวิตเหมือนดูหนังสารคดียังไงอย่างงั้น ยืนพูดกันทั้งเรื่อง ภาพก็ธรรมดา... สรุปมันมีอะไรดีมั่งเนี่ย คิดงี้ล่ะสิ

การ์ตูนเรื่องนี้ ดีที่เนื้อเรื่องและความรู้นะเออ!

เปิดเพลงประกอบเอ็นทรี่จะยิ่งเริ่ด

เรื่องวันนี้ก็คือ Bartender

ไอ้สโลแกนข้างหลังเราคิดเองนะ ไม่ใช่ว่ามีจริง ก็อย่างที่บอกว่ามันไม่เอาเข้าเมืองไทย

พรหมลิขิตบันดาลชักพาให้มาเจอเรื่องนี้ได้ตอนกำลังหาภาพบาร์เทนเดอร์ในเน็ตเอาไปวาดรูปเล่น ตอนนั้นเจอฉบับอนิเม เห็นภาพชักสนใจ มันจะบาร์เทนเดอร์อะไรหว่า เลยมาหาแบบมังงะ เจอแบบแปลภาษาอังกฤษมา 15 ตอน โหลดมาอ่านปุ๊บปรากฏว่าติดทันที ตอนนี้กำลังบ้า พยายามโหลดอนิเมมาดูแม้เน็ตไม่เป็นใจเท่าไหร่

เนื้อเรื่องว่าด้วยชีวิตของบาร์เทนเดอร์หนุ่มนามเลื่องชื่อลือกระฉ่อน ซาซากุระ ริว ผู้เป็นหัวหน้าบาร์เทนเดอร์ในโรงแรมชั้นนำของฝรั่งเศส ฝีมือเป็นเลิศจนใคร ๆ ก็เรียกเขาว่า “แก้วของพระเจ้า” เดินทางกลับมาอยู่ญี่ปุ่นและปักหลักทำงานเป็นพนักงานอยู่ที่บาร์เล็ก ๆ ชื่อ “ลาปิน” ในย่านกินซ่าแทนที่จะเป็นโรงแรมใหญ่โต โดยเรื่องยังไม่เฉลยว่ากลับมาทำไม ซึ่งเจ้าตัวบอกแค่ว่าอยากเห็นบาร์หลาย ๆ รูปแบบแค่นั้น ถึงจะฝีมือดีด้วยใบหน้าละอ่อนใสกิ๊งและนิสัยขี้เล่นนิด ๆ ทำให้ลูกค้าไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ (ฮา...)

เนื้อเรื่องเน้นไปที่การให้ความรู้เรื่องเครื่องดิ่มแอลกอฮอล์ชนิดต่าง ๆ และตัวลูกค้าแต่ละคนที่เข้ามาในบาร์ลาปิน ซึ่งแต่ละคนก็มีเรื่องราวเหตุผลในการเข้ามาดื่ม ไม่ว่าจะมีปัญหาแก้ไม่ตก เพื่อนชวนมา บังเอิญเดินมาเจอพอดี ฯลฯ และพอได้พูดคุยกับพระเอก ทุกคนและผู้อ่านจะได้ข้อคิดในการดำเนินชีวิตกลับไป

เนื้อเรื่องเรียบง่าย นั่งคุยกันในบาร์ซะส่วนใหญ่ ใครไม่ชอบแนวนี้มีเบื่อเพราะตัวหนังสือเยอะมาก พูดกันเยอะเหลือเกิน

ดูหน้าพระเอกกัน

จะน่ารักไปไหน
อายุ 26 ปี เกิดวันที่ 10 ตุลาคม (วันเกิดเดียวกับแซนซัสกับนารุโตะอีก วันเกิดที่ 10 เดือน 10 ทำไมมันโหลงี้เนี่ย)
นอกจากหน้าตาจะดี นิสัยก็ดีด้วย ยิ้มรับลูกค้าทุกคนไม่ว่าลูกค้าจะนิสัยน่าถีบสักขนาดไหน ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ลูกค้ามีความสุขตั้งแต่วิ่งหาน้ำแข็งเพื่อชงเหล้าผสมน้ำแก้วเดียว ไปจนถึงปั่นจักรยานพาลูกค้าไปส่งที่หมาย พูดจาคารมคมคาย โรแมนติกแบบน่ารัก ๆ เวลาอ่านเรื่องนี้แล้วเราอารมณ์ดีก็เพราะเจ้าซาซากุระนี่แหละ

ถึงจะเป็นคนดัง เขาก็ไม่เคยโออวดตัวเอง ไม่ต้องประกาศศักดาว่าข้าคือใคร ชงคอกเทลไปตามปกติเหมือนบาร์เทนเดอร์ทั่วไป มัดใจลูกค้าด้วยฝีมือล้วน ๆ แบบไม่ต้องพึ่งนางกวักหรือแมวกวัก

ในร้าน นอกจากพระเอกแล้ว ก็ยังมีพนักงานอีก 2 คน

คนท่างซ้ายชื่อ ซึงิยามะ เป็นพนักงานเหมือนกับซาซากุระ
ส่วนคนกลางชื่อ ไซโต้ เป็นผู้จัดการร้าน

แล้วก็นางเอกเรื่องนี้

ชื่อ คุรุชิมะ มิวะ เป็นพนักงานบริษัท
เธอมาเจอกับซาซากุระได้ตอนที่เธอออกตามหาบาร์เทนเดอร์เก่ง ๆ ให้ไปทำงานในโรงแรม “คาร์ดินัล” ที่บริษัทเธอทำงานให้อยู่ แต่สุดท้ายพระเอกเราก็ไม่ไป แต่เธอก็คอยมาดื่มที่นี่อยู่บ่อย ๆ

จริง ๆ แล้วเธอเป็นหลานของผู้อำนวยการโรงแรมคาร์ดินัลอยู่แล้ว แต่เธอก็อยากใช้ชีวิตเป็นสาวออฟฟิสธรรมดา ๆ อยู่ได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องใช้บารมีของปู่

ตามสเต็ปเรื่อง... เธอก็แอบปิ๊งซาซากุระอยู่ แต่เธอก็ยังไม่กล้าตัดสินใจลงไปเพราะไม่ปลื้มกับนิสัยขี้เล่นของเขาเท่าไรนัก แถมหึงตอนพระเอกบริการให้สาว ๆ อีกต่างหาก
แล้วพระเอกเรา ก็ยังไม่คิดกับนางเอกเกินลูกค้าเสียที ตอนคุยกับลูกค้าคนอื่นนี่มองทะลุใจประหนึ่งจิตแพทย์ แต่กับมิวะล่ะบื้อสนิท
เราว่าถ้ามาคู่กันได้คงน่ารักดีนะ

เรื่องนี้ถึงจะราบเรียบสนิทชวนหลับแต่ก็ให้ข้อคิดเกี่ยวกับชีวิตและอาชีพบริการได้ดีทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจรรยาบรรณ ความอดทนทั้งหลายแหล่ ใครทำอาชีพเกี่ยวกับการบริการ พบปะกับลูกค้าบ่อย ๆ นี่เร็คคอมเมนมาก ๆ

อย่างเช่น พระเอกเรา มีความสามารถพิเศษ (การ์ตูนมันก็ต้องเวอร์สักนิดน่า...) คือ เขาสามารถจดจำลูกค้าได้ทุกคน ไม่ว่าจะชื่อหรือแม้แต่เครื่องดื่มที่ชอบเพื่อที่จะบริการได้ถูก
ถึงในชีวิตจริงเราจะทำไม่ได้ขนาดนี้ แต่ว่าอย่างน้อยเราก็ควรจะจำรายละเอียดของลูกค้าประจำเอาไว้บ้าง อย่างเวลาเราไปร้านอาหารแล้วเจ้าของร้านจำเราได้ เราก็รู้สึกดี จริงไหม นอกจากนั้นถ้าบริการถูกใจ เราก็อยากมาที่นี่อีก

ฉบับหนังสือการ์ตูนออกมา 14 เล่มจบ ไม่มีวี่แววว่าจะเอาเข้าไทย

ฉบับอนิเมชั่น จากค่าย Palm Studio โนเนมสุดขีด ทำออกมา 11 ตอนจบ

เนื้อเรื่องไปคนละโลก แม้แต่ชื่อบาร์ก็ไม่เหมือนแล้ว แต่แก่น ๆ เรื่องยังเหมือนเดิม

เป็นอนิเมที่แนวที่สุดเท่าที่เคยดูมาในด้านการดำเนินเรื่อง เพราะว่าจะดูเหมือนกึ่ง ๆ ละครเวที ตัวละครจะหันมาพูดกับคนดูอธิบายโน่นนี่สลับกับตัดเข้าฉากเนื้อหาในเรื่อง บางตอนมีการเห็นตัวเองในอดีตมายืนอยู่ข้าง ๆ (ตอนแรกเรานึกว่าเห็นผีซะงั้น) แถมฉายสปอตไลต์ฉากไคลแมกซ์อีกต่างหาก (ชนิดไฟป้ายโฆษณาหมุนตาม) ตื่นตาตื่นใจใช้ได้ อธิบายไม่หมด ไปหาดูเอาเอง
เพลงประกอบเพราะมาก เป็นแนวคลาสสิค แจ๊ส ไม่ก็ป๊อบเก่า ๆ เข้ากับบรรยากาศยามค่ำคืนในเรื่อง แล้วใช้ CG ทำฉากร้านและขวดเหล้าสวยดี

นอกจากนั้น ทุกตอนเพลง ED จะมีสูตรทำค็อกเทลในเรื่องโชวให้ดู 1 สูตรพร้อมสาธิตวิธีทำกันจริง ๆ แบบคนทำไม่ใช่การ์ตูน สุดยอดมาก

อย่างนี้เป็นต้น อันนี้ค็อกเทล “Grass hopper”

สำหรับผู้ที่สนใจอยากลอง จะดูเป็นอนิเมหรือมังงะก่อนก็ได้ไม่ต่างกัน (เพราะพูดเยอะทั้งคู่) สำหรับผู้ที่เบื่อแนวแฟนตาซี มาดูอะไรแบบแนวชีวิตแก้เลี่ยนก็ดีเหมือนกัน จะได้ตื่นจากฝันมาเจออะไรแบบ Reality กันบ้าง

อันที่จริง ก็อยากแปลเรื่องนี้แปะบล็อกให้อ่านกันอยู่หรอกนะ แต่ว่าศัพท์การ์ตูนเรื่องนี้มันเหมือนอยู่สูงกว่าพวกการ์ตูนธรรมดาไปอีกขั้นหนึ่ง อ่านแล้วใบ้กินแปลออกมาเป็นประโยคไม่ได้ สำนวนกับศัพท์เฉพาะเยอะเกิน อ่านแบบกล้อมแกล้มพอรู้เรื่องได้แค่นี้น่ะ เอาไว้ภาษาอังกฤษแข็งแรงกว่านี้อาจจะลองของแปลมาให้อ่านกัน

อยากให้ถูกซื้อลิขสิทธิ์มาเหมือนกัน ขี้เกียจอ่านปะกิด แต่คงยากมากถึงมากที่สุดเพราะทุกหน้าผิดศีล 5 อุดมไปด้วยสุราเมรัยทั้งเรื่อง ถ้าเอามาได้สงสัยติดเรท 15+ เป็นอย่างต่ำแหง

แต่อ่านแล้วอยากลองดื่มจริง ๆ ว่ะ อยากรู้ว่ามันจะอร่อยขนาดไหน

แปะแฟนอาร์ตส่งท้ายกันหน่อย