EL2: I won't disappoint them. Part 2 [Before]

posted on 08 Jan 2013 19:49 by accelerando in EL2

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม Exteen Love Story 2

__________

 

Part 1

 

Featuring: Tsukiyama Sera

 

 

Edit: อีแก่คนนี้ลืมไปว่าวันประกาศผลสอบมันไม่มีการเรียนการสอนนี่หว่า... จะว่าชินกับโรงเรียนไทยก็ไม่ใช่เพราะมันก็ไม่มีการเรียนการสอนเหมือนกัน ชินกับชีวิตมหาลัยแน่ ๆ เพราะวันประกาศคะแนนก็เป็นวันเรียน... /ปิดเทอมคืออะไรไม่รู้จัก 

 

แก้เรียบร้อย ขอบคุณที่ทักมาจ้า~ 

- - - - -

 

"จะเปิดโรงงานนรกอีกแล้วเรอะ..."

สาวน้อยผมบ็อบพูดด้วยสีหน้าเอือมระอาและน้ำเสียงเบื่อหน่ายอย่างที่สุด จากนั้นถอนหายใจอีก 1 เฮือกเป็นการตอกย้ำ 

 

"ไม่เอาแล้วอะ... งานที่แล้วเมื่อยแขนไปตั้งหลายวัน เครื่องปั๊มเข็มกลัดมันแข็งจะตาย..."

เด็กชายขยับสายสะพายกระเป๋านักเรียนให้พอดีกับแผ่นหลัง แม้จะเดินประกบอยู่ไม่ห่าง แต่จากประโยคคำพูดแล้วดูอยากจะทิ้งชายหนุ่มที่เขาเดินอยู่ข้าง ๆ ไปเสียเต็มประดา

 

"น่าาาา... นะ รุก่าาา... คิชี้..."

ไคโตะเสียงอ่อน พยายามขอความเมตตาจากน้องสาวและน้องชายสุดชีวิต

"ก็ที่ผ่านมาติดสอบนี่นา แถมสอบเสร็จก็ต้องเร่งวาดโดจินชิให้เสร็จ เกือบจะส่งไม่ทันเดตไลน์โรงพิมพ์" 

 

 

3 พี่น้องอาซาดะมักจะเดินไปโรงเรียนด้วยกันเสมอในตอนเช้าก่อนจะไปแยกกันกลางทาง ริมถนนนี้มักจะเป็นที่คุยเรื่องหลายเรื่องที่เข้าใจกันในหมู่พี่น้อง รวมไปถึงการทำของขายงานการ์ตูนแต่ละครั้งของไคโตะเพราะเขาไม่อยากพูดเรื่องนี้ให้พ่อแม่ที่บ้านต้องปวดหัวเท่าไรนัก

 

"ขายโดอย่างเดียวไม่พอเหรอ"  สาวน้อยรุกะถามพี่ชายโอตาคุอย่างเบื่อหน่าย  "ไม่เห็นต้องรีบเลย ทำยังกับงานมันมี 4 ปีครั้งอย่างนั้นแหละ"

"ก็โฆษณาในเว็บไปแล้วอะ ว่าจะออกเข็มกลัดลายใหม่... ไม่คิดว่าโดจะดูดพลังชีวิตขนาดนี้"

 

"พี่บ้า..."  เด็ก ๆ ประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง

 

"น่านะ! ทั้ง 2 คน เสร็จเมื่อไหร่ฉันจะพาไปช็อป อยากซื้ออยากกินอะไร ฉันออกเอง!"  ชายหนุ่มจับมือน้อง ๆ ได้แต่หวังว่าไม้ตายนี้จะใช้ได้

"ผมอยากไปร้านขนมที่เพิ่งเปิดใหม่ ที่มันดัง ๆ ตอนนี้อะพี่ ได้ไหมล่ะ"  เด็กชายคิชิเงยหน้าขึ้นมอง

"คุณได้รับสิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้"

"เย่~!"  เด็กชายยิ้มดีใจ แต่คนที่ดีใจกว่าคือไคโตะ ได้ลูกมือมาแล้ว 1 คน!

 

"ฉันไม่ค่อยอยากจะซื้อของอะไรหรอกนะ... แต่พี่ต้องช่วยฉันเล่นเกมด้วย ช่วงนี้กำลังมีกิจกรรม pvp แลกแต้มซื้อไอเทม ต้องรีบเก็บคะแนน"  รุกะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเกมออนไลน์และเอ่ยเรียบ ๆ แต่ชัดเจนว่า ถ้าไม่ตกลงก็เลิกคุยกัน

 

"...ครับ ๆ จะยอมเป็นกระสอบให้ตื้บแต่โดยดีครับ"

 

 

- - - - - 

 

"อา... วันนี้วันประกาศผลสอบแล้วนี่เนอะ"

 

 ไคโตะเหวี่ยงกระเป๋าลงกับเก้าอี้ และออกไปมองเหล่าเพื่อนร่วมชั้นที่เบียดเสียดอยู่ที่กระดานประกาศผลสอบ ซึ่งเขาไม่ได้คิดจะไปเสียแรงเบียดด้วยแม้แต่น้อย จะรีบร้อนไปทำไม กระดานมันไม่วิ่งหนีไปใน 10 นาทีนี้หรอกน่า... 

จะว่าไป 1 ปีนี่มันก็เร็วอย่างที่เขาว่ากันจริง ๆ ด้วย แป๊บ ๆ ก็โบกลาเนคไทเขียวไปสวมเนคไทแดงเสียแล้ว อืม... เลื่อนชั้นจากเอลฟ์เป็นซานตาคลอสรึ... แต่ถ้างั้นสีดำนี่จะเป็นอะไรดีล่ะ

ชายหนุ่มหัวเราะให้กับความคิดของตัวเองและเดินทอดน่องไปตามทางที่เหล่านักเรียนเดินกันขวักไขว่ กะว่าไปซื้อน้ำซื้อขนมจากร้านค้า เดินเล่นดูอุปกรณ์เครื่องเขียนจนใกล้ ๆ จะขึ้นเรียน กลับมาคนก็คงจะเริ่มซาพอดี ผลการเรียนก็คงไม่ได้ต่างจากเดิมเท่าไหร่อยู่แล้ว 

 

แต่เขาก็ลืมสิ่งที่คิดอยู่ไป เมื่อเดินผ่านมาถึงเขตป้ายประกาศผลสอบของนักเรียนปี 2

 

 

หญิงสาวผมสีเขียวมินต์สะดุดตากว่าใคร ๆ ยืนก้มหน้าอยู่คนเดียว...

 

 

- - - - -

 

"ไคโตะครับ"  ชายหนุ่มยิ้มกว้างเห็นฟันขาว  "อาซาดะ ไคโตะ ยินดีที่ได้รู้จักครับ รุ่นพี่ทสึกิยามะ"

 

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ คุณอาซาดะ"  อีกฝ่ายยิ้มบาง ๆ และกล่าวทักทายอย่างเป็นทางการ

 

"เอ่อ... รุ่นพี่ ไม่ต้องเรียกคุณอะไรหรอกครับ ฟังแล้วจั๊กกระเดียม ใคร ๆ ก็เรียกผมว่าไคโตะกันทั้งนั้นล่ะครับ"  ร่างสูงหัวเราะในลำคอ

"อา... ถ้าอย่างนั้น เรียกว่าอาซาดะคุงก็แล้วกันนะ"

"ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย"

 

 

"อาซาดะคุง... ฉันอยากจะตอบแทนเธอที่ช่วยฉันเมื่อสักครู่นี้ เป็นการขอบคุณ"  หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ชัดเจน ดวงตาสีฟ้าสดใสมองขึ้นขอคำตอบจากฝ่ายตรงข้าม

 

"หา... ไม่ต้องหรอกครับรุ่นพี่ เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้เอง! แค่รุ่นพี่บอกขอบใจเมื่อกี้ก็เหลือเฟือแล้วล่ะคร้าบบบ"  ไคโตะโบกมือพั่บ ๆ เป็นการปฏิเสธ

 

"ไม่ได้หรอก จะให้ฉันติดค้างเธออยู่แบบนี้ได้ยังไง..."

 

"ติดคงติดค้างอะร้ายยย ไม่ต้องซีเรียสสส!"

"...เลี้ยงขนม ของจุกจิก อะไรก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก"

"โอ๊ยยย! นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยครับรุ่นพี่! รุ่นพี่ทสึกิยามะห้ามเสียตังค์แลกกับพลังงานไม่กี่กิโลแคลอรี่ของผมเป็นอันขาด!... เอางี้ดีกว่าครับ"

 

ร่างสูงควานเข้าไปในกระเป๋ากางเกง และกำอะไรบางอย่างเอาไว้ในมือ

 

"ผมให้รุ่นพี่นะ"

Photobucket

 

ชายหนุ่มวางเข็มกลัดทรงกลมลายการ์ตูนลงบนฝ่ามือของอีกฝ่าย

 

"เอ๋..."  เซระงงไปกับการกระทำของร่างสูง

 

"มันเป็นเข็มกลัดที่ผมจะทำขายในงานคอมิควันเสาร์นี้... งานรวมพลคนอ่านการ์ตูนดูอนิเมชั่นน่ะครับรุ่นพี่ มีบูธขายของกับกิจกรรมการ์ตูน ๆ เยอะแยะ"  ไคโตะอธิบายให้หญิงสาวที่ดูไม่เข้าใจกับคำศัพท์เฉพาะต่าง ๆ  "ผมจะขอให้รุ่นพี่ช่วยเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผมได้ไหมครับ"

 

"พะ... พรีเซนเตอร์?"  เสียงที่ขึ้นสูงบอกว่าร่างเล็กคิดตามเขาไม่ทัน

"รุ่นพี่แค่ติดเข็มกลัดนี้เอาไว้กับตัว จะติดเสื้อ ติดกระเป๋า อะไรก็ได้ จนถึงวันเสาร์นี้ จากนั้นถ้ามีคนถามว่ารุ่นพี่ซื้อมาจากไหนก็ช่วยโฆษณาว่ามาจากเซอร์เคิล Fireside Glow ขายที่งานคอมิควันเสาร์นี้นะครับ... เอ่อ เป็นชื่อบูธขายของของผมน่ะครับ บูธแสงไฟข้างเตาผิง"

 

 

"..."  ร่างเล็กมองเข็มกลัดในมือและพยักหน้าช้า ๆ

 

"เอ่อ... จะเป็นการรบกวนรุ่นพี่ไปไหมครับเนี่ย ผมชักรู้สึกว่าตัวเองอาจจะขออะไรเยอะเกินไปหน่อย... แบบว่าผมจะพล่ามหลุดโลกทุกทีเวลาเป็นเรื่องอะไรแบบนี้"  ไคโตะหัวเราะแหะ ๆ และใช้นิ้วเกาแก้ม  "ถ้ารุ่นพี่ลำบากใจก็ไม่ต้องก็ได้นะครับ..."

 

"ไม่เป็นไร... ถ้าการติดเข็มกลัดจะทำให้เธอดีใจมากกว่าวิธีตอบแทนอื่น ๆ ... จริง ๆ"  เซระยิ้มน้อย ๆ ให้ชายหนุ่มเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้เขาว่าเธอยินดี  "เป็นคำขอที่ประหลาดดีนะ..."

 

"ใคร ๆ ก็ว่าผมแปลกกันทั้งนั้นครับ"  อีกฝ่ายหัวเราะร่วน

 

 

ORION wo nazoru konna fukai yoru...!!

 

 

"อั๊ยย่ะ!! โรงพิมพ์โทรมา!"  เสียงริงโทนเพลงอนิเมชั่นจากโทรศัพท์มือถือทำให้การสนทนาหยุดลง  "ขอตัวก่อนนะครับ รุ่นพี่ทสึกิยามะ!"

 

"อ๊ะ... อื้ม..."  เซระอ้ำอึ้ง และมองร่างสูงถือโทรศัพท์เดินหลบฝูงชนหายลับไปในเวลาอันรวดเร็ว ก่อนจะมองดูเข็มกลัดอีกครั้ง 

 

 

 

"แล้ว... หลังจากเสร็จงานคอมิค... ฉันต้องคืนเข็มกลัดนี้ให้เธอไหมเนี่ย..."

 

 

Fin

- - - - -

 

สรุปสำหรับคนขี้เกียจอ่าน (เชื่อว่ามันต้องมี 55555)

- เซระอยากตอบแทนไคโตะสักอย่างเพื่อเป็นการขอบคุณ

- ไคโตะเลยขอให้เธอเป็นพรีเซนเตอร์เข็มกลัดลายการ์ตูน ให้ติดเข็มกลัดเอาไว้จนว่าจะถึงงานขายวันเสาร์

 

 

Note: ริงโทนมือถือไคโตะเป็นเพลง OP ของอนิเม Tiger & Bunny เก่าไปนิดแต่การันตีความสนุกของทำนอง แบบว่าจะเอาเพลงอนิเม Top hits มาใช้ จขบ.ก็ไม่ได้ดูสักกะเรื่อง... /ห่างเหินวงการอนิเมมานาน

 

- - - - -

 

ขอบคุณคุณเอบิ @abiharaarts ที่รับลูกชายไปฟีจนะค้าาา~ 

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามาเป็นฟิคแบบนี้จะถูกใจไหม เราเป็นสายฟิค วาดคอมิคไม่รอดจริง ๆ 

 

หนุ่มน้อยหัวเราะร่วนทุกประโยคคำพูดมาเจอกับแม่สาวจริงจังกับชีวิต เป็นการพบกันที่สนุกมากค่ะ 55555

มีตรงไหนอยากปรับแก้บอกได้เลยนะคะคุณเอบิ บางทีก็ไม่ชัวร์เรื่องคำพูดคำจาของเซระ กลัวทรงไม่เหมือน

 

แอบวาดเซระเอาไว้ด้วย เผื่อมีโอกาสจะได้วาดแบบเต็ม ๆ

http://instagram.com/p/UEMgfiHKqh/

Comment

Comment:

Tweet

แอร๊ยยยยย ตามมาอ่านพาร์ทสองค่ะ /////////
ไคโตะคุงน่ารักมาก แหง่กกกก ผู้ชายแบบนี้มัน
เข็มกลัดก็น่ารักมากๆค่ะ ///////

#6 By イエロー★ハヤ on 2013-02-03 12:00

อา ไทบันก็ไม่เก่านะคะ! #ไม่ใช่ประเด็น
ไคโตะคุงขายเข็มกลัดด้วยอ่ะ wwwww โอตาคุน้อยๆ
แอบคิดว่ามันน่ารักดี ทั้งวิธีให้ช่วยตอบแทนแบบเล็กน้อย และลายเข็มกลัด >v<),,
//อ่านเฉพาะสรุปคนขี้เกียจ orz //รู้สึกผิดเบาๆ

#5 By unerase* on 2013-01-11 01:32

โอ้ สายฟิคเหรอคะ ปกติไม่ค่อยได้อ่านฟิคเท่าไหร่ แต่อ่านเพราะมันเป็นของไคโตะคุง!!!!!!   /เผื่อจะมีช็อตฮาๆ #แย่/
ติดตามต่อนะคะ เนื้อเรื่องสบายๆ อ่านได้เรื่อยๆดี ^v^
ตอนอ่านประวัติของไคจังก็นึกว่าแค่โอตาคุแบบบ้าตูนธรรมดา นี่นายวาดรูปด้วยเหรอ *0* เจ๋งงงงงงงงง ไว้จะแอบๆเข้าไปดูเงียบๆนะคะ 5555+ /พอดีลูกพี่มันเป็นสาวสายนางแอบค่ะ #เรียกอีกอย่างว่า อีแอบ #ผิด!/ น่ารักๆ big smile
อ่านจบค่ะ!/ยกมือแบบเด็กประถม/ก้าก
ไคโตะคุงน่ารักมากๆค่ะ แง้ นี้มันโฆษณาแอบแฝง/ไม่สิ โฆษณากันโต้งๆเลยมากกว่า/ฮา
เข็มกลัดลายน่ารักมากๆค่ะ ชอบตรงที่เขียนคำว่าtake it easy เพราะไปตามอ่านผ่ายสาวมาดูเป็นคนจริงจังมาก ไคโตะคุงก็เข้าใจเลือกเข็มกลัดนะ/ฮา

#3 By พ๊วย on 2013-01-10 06:20

แงงงงงงงงงงงง เมื่อกี้พิพม์คอมเม้นไว้ซะยาวเลยค่ะ แต่ดันกดไปถูกหน้าอื่น orz... /ทรุด
แหม...ไคโตะคุงเป็นเซอร์เคิลซะด้วย แอบอยากรู้จังเลยว่าโดที่เขียนนี่เป็นแนวไหนน้า XD /โดนชก ไคโตะคุงกับเซระนี่นิสัยคนละขั้วกันเลยนะคะเนี่ย สาวจริงจังกับหนุ่มร่าเริง (ฮา) พอมาคุยกันแล้วรู้สึกว่าน่ารักมากเลยค่ะ มุกอะไรหลายๆ อย่างก็เข้ากับคาแรคเตอร์ดีจัง ; m ;,, /ก๊าว
รูปเซระที่วาดไว้น่ารักมากค่ะ~ จขบ.ก็วาดรูปเก่งออกนะคะ แต่งฟิคก็เก่ง สำนวนอ่านได้ลื่นมากเลยค่ะ ; m ;b แล้วจะรอติดตามพาร์ทต่อไปนะคะ /มวองเอบิ

#2 By renme_fr on 2013-01-08 20:45

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คุณไข่ตุ๋นขาาาาาาาาา TTT{}TTT มันถูกใจมากเลยแงงงงงงงง //ร่ำไห้กลางบล็อก
ชอบมากๆเลยค่ะ คือจริงๆเราไม่ใช่สายคอมิคหรอกนะ เราเป็นสายฟิคแต่กลัวไม่มีคนอ่านเลยต้องเบนสาย O<-< 55555555 แงงง เราชอบอ่านฟิคมากค่ะ แต่งยาวกว่านี้เราก็อ่านได้น๊า//โดนคุณไข่ตุ๋นชก#แค่นี้ยังยาวไม่พอเหรอเอ็ง
โอย ชอบทุกอย่างของฟิคนี้เลยค่ะ เซระใช่คำพูดได้สมกับเป็นเซระมากค่ะ ไคโตะคุงก็คงความสดใสร่าเริงไว้ได้เสมอเลย ชอบที่เอามุกเข็มกลัดมาใช้นะคะเนี่ย แถมเป็นคำว่าTake it easy รู้สึกเหมือนเซระโดนแทงใจดำแปลกๆนะเนีย 55555555555 //คุณเธอเล่นTake it seriouslyไปซะหมด....
ฮึ่ม มุกพรีเซนเตอร์ก็ชอบค่ะ ไม่นึกว่าจะมาแนวนี้ เราแอบช็อค 555555 แต่ชอบนะคะ แงงงง คุณไข่ตุ๋นอ่าทำให้เราอยากต่อคอมิคขึ้นมาอีกเลย TwT //ตีๆ //โดนตบกลับ แต่ถ้าได้เอาเข็มกลัดไปคืนคงน่าสนุกแน่ๆเลยค่ะ เซระคงตาเหลือกกับสภาพแวดล้อมที่มีแต่การ์ตูนแน่ๆ 5555555
เป็นการพบเจอที่สนุกจริงๆค่ะ หวังว่าเซระคงจะได้สนิทกับรุ่นน้องผู้สดใสคนนี้มากขึ้นไปอีกน๊า TwT
ฮึ่ม พิมพ์ยาวแล้ว เดี๋ยวไปต่อในemsนะคะ 555555
ปล.เซระที่คุณไข่ตุ๋นวาดนั่นมัน!!! T{}T ///มองตาค้างด้วยความปลาบปลื้ม แงงงง ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ