EL2: Music shop Part 3 [Before]

posted on 18 Jan 2013 00:51 by accelerando in EL2

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม Exteen Love Story 2

__________

 

Part 1

Part 2

 

Featuring: Arashiro Hotaru

 

 

- - - - -

 

"คุณอาราชิโระ..."  ไคโตะพยักหน้าและยิ้มกว้าง  "ยินดีสุด ๆ ที่ได้รู้จักคุณเช่นกันครับ!"  

"สุด ๆ เลยเหรอครับ..."  อีกฝ่ายยิ้มบางกับท่าทีตื่นเต้นของเขา

 

 

"เจอคนในวงการดนตรีคลาสสิคสำหรับผมก็เหมือนเจอดารานั่นล่ะ ผมน่ะเป็นติ่งคุณลุงคุณตานักเปียโนแก่ ๆ อาจจะมากกว่านักร้องสมัยใหม่ซะอีก... พูดแล้วก็ขำตัวเอง"

 

 

 

บ่ายแก่ ๆ ของวันอาทิตย์ในย่านร้านค้า ผู้คนหลากหลายวัยเดินจับจ่ายซื้อของกันอย่างคับคั่ง ทำให้บรรยากาศดูครึกครื้น การพูดคุยกันดูสนุกสนานมีรสชาติเพิ่มมากขึ้นกว่าอยู่ในร้านดนตรีเงียบสงบ เมื่อมีเสียงของสิ่งแวดล้อมดังอยู่รอบตัว

ทั้งสองคนคุยเรื่องดนตรีอย่างออกรสไม่ว่าจะเป็นเรื่องแนวเพลงที่ชอบ ศิลปินคนโปรด จนไปถึงเพลงเด็ดประจำตัวที่ต้องฟังกรอกหูซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน - ได้ความมาว่าพ่อหนุ่มบีโทเฟ่นชอบเพลงบรรเลงเหมือนกัน แต่ออกไปทาง Pop, Rock ศิลปินที่ชอบคือวง Lucifer และเพลงโปรดคือ Regret ของวงนี้

 

 

"คุณอาราชิโระเก่งจังเลย อายุดูยังน้อยแต่ทำงานได้ค่าจ้างแล้ว... ถุงนั่นเดี๋ยวผมถือเองดีกว่าครับ แลจะหนัก"  ไคโตะหัวเราะและชี้ไปที่ถุงของใช้จิปาถะเช่นผงซักฟอก น้ำยาล้างจาน อาหารเม็ดสำหรับแมว ฯลฯ ที่อีกฝ่ายถือให้อยู่

"ไม่เป็นไร ผมถือให้ คุณเลือกผักไปเถอะ"  โฮตารุใช้มือที่ว่างอีกมือหนึ่งหยิบตะกร้าจากแม่ค้าขายผักส่งให้ชายหนุ่มติดกิ๊บ "อ้อ... แล้วก็ ผมเป็นพนักงานนอกเวลา ยังเรียนหนังสืออยู่ครับ"

"โห~ โรงเรียนอะไรหรือครับ"  ไคโตะถามพลางอ่านลิสต์จากกระดาษและหยิบผักตามไปตามนั้น

"โรงเรียนซาโอโตเมะ ปี 2 ครับ กำลังจะขึ้นปี 3"

 

"หวาวววว โรงเรียนดารานี่เอง แก่กว่าผมด้วย ผมปี 1 ฮาเนะงาซากิครับ... งั้นขอเรียกพี่อาราชิโระนะ"  หลังจากจ่ายเงินเสร็จ 2 หนุ่มก็เดินไปที่ร้านขายเนื้อ  "พาไอดอลมาเดินตลาดสดงี้จะเป็นไรไหมเนี่ย คุณผู้จัดการสาวสวยมาเห็นเข้าเกรงว่าผมจะโดนตบซะก่อนข้อหาใช้งานพี่ไอดอล..."

"ไม่เป็นไร... แล้วผมก็ยังไม่มีผู้จัดการด้วย"  โฮตารุหัวเราะเบา ๆ ขณะมองอีกคนซื้อเนื้อหมู  "ปกติผมก็มาจ่ายตลาดเองอยู่แล้วล่ะครับ"

"ช่วยงานบ้านด้วย เป็นดาราตัวอย่างจริง ๆ"  ไคโตะหัวเราะตอบ

 

 

"อา... ผมอยู่คนเดียวน่ะครับ ต้องทำอะไรด้วยตัวเอง"  อีกฝ่ายยิ้มบาง

 

 

"อะ... โห..."  ไคโตะชะงักไปแวบหนึ่งและพยักหน้าช้า ๆ

 

ก่อนจะยิ้มกว้างเหมือนมีความคิดอะไรดี ๆ ปิ๊งขึ้นมาในสมอง

 

 

 

"งั้นเย็นนี้ พี่อาราชิโระจูนเปียโนเสร็จแล้ว อยู่กินข้าวบ้านผมก่อนไหมล่ะ!"  

 

 

"หืม..."  ดวงตา 2 สีของโฮตารุเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามอีกครั้ง เหมือนเมื่อครั้งไคโตะทักเขาว่าเป็นบีโทเฟ่น  "เอ่อ... ไม่ต้องหรอก..."

 

"โหยยย คนกันเองพี่ ผมจะปล่อยให้ดารากินข้าวหงอยอยู่คนเดียวได้ยังงายยย~ ที่บ้านไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับเพราะบ้านก็มีเพื่อนผมกับน้อง ๆ มากินข้าวกันประจำ กับข้าว mass product เน้นปริมาณหนัก ๆ อะของถนัดหม่ามี้ อร่อยด้วยน้าาา"  ชายหนุ่มติดกิ๊บหัวเราะอย่างร่าเริง

 

"อย่างงั้นเหรอ..."  โฮตารุพยักหน้าช้า ๆ แบบไม่ค่อยมั่นใจนัก

 

 

"กินข้าวด้วยกันหลาย ๆ คน อร่อยเพิ่มจากกินคนเดียว 50% เลยนะครับ"  ไคโตะยิ้ม  "เปลี่ยนบรรยากาศไง เนอะ คุณพี่ไอดอล"

 

 

 

Photobucket

 

"...ตกลงครับ"  ชายหนุ่มสวมแว่นยิ้มบางและพยักหน้าตกลง

 

"ดีเลย! เมนูหลักวันนี้เป็นของทอด พี่อาราชิโระอยากกินอะไรทอดซื้อเพิ่มโลด!"  ไคโตะหัวเราะและหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา  "เดี๋ยวโทรบอกหม่ามี้ก่อน" 

"อะ... จะดีเหรอ"

 

"ซื้อเลย ๆ ตังค์พออยู่แล้วล่ะพี่ อ๊ะ หม่ามี้คร้าบบบ~"

 

 

- - - - -

 

ติ๊ง... ติ๊ง... ติ๊ง...

 

 

โฮตารุกดแป้นเปียโนไปทีละตัว สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอของโน้ตบุคบนเก้าอี้ และค่อย ๆ ปรับหมุดยึดสายเปียโนอย่างช้า ๆ ด้วยจูนนิงคีย์

การจูนเปียโนนั้นต้องอาศัยทักษะและการฝึกฝนอย่างมาก สำหรับพนักงานนอกเวลาอย่างเขาเจ้าของร้านจึงฝึกให้เขาจูนเปียโนโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วย โดยใช้ไมโครโฟนรับเสียงเปียโนส่งเข้าตัวโปรแกรม และโปรแกรมจะคำนวณว่าเสียงที่ออกมาตรงกับคีย์พอดีหรือไม่

 

"อา... เสร็จ"  แม้จะมีโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วย แต่การปรับสายเปียโนกว่า 200 เส้นก็เป็นงานที่กินเวลานานอยู่ดี เวลาล่วงเลยมาจนมืดค่ำโดยที่เขาไม่ทันรู้สึกตัว

 

"... จะ 2 ทุ่มแล้วเหรอเนี่ย"  เขาเดินไปลูบหัวแมว 3 สีหางสั้นกุดบนเก้าอี้ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงอย่างเดียวในห้องนี้ เนื่องจากเขาต้องใช้ไมโครโฟนรับเสียง จึงต้องทำให้ห้องเงียบเพื่อลดเสียงรบกวน ไคโตะและน้อง ๆ จึงออกไปอยู่ที่ห้องอื่น

 

"..."  เจ้าแมวได้แต่มองคนแปลกหน้าอย่างไม่สบอารมณ์นัก

 

 

"ชื่อจิบิใช่ไหมเธอน่ะ... เหมือนอาซาดะคุงจะบอกไว้"  ชายหนุ่มเก็บอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ ก่อนจะประกอบฝาเปียโนกลับเข้าที่และเช็ดทำความสะอาด

 

แมวบนเก้าอี้ขดตัวลงนอน กระดิกหูไปมาแทนคำตอบ

 

 

"ผมไม่รบกวนเธอแล้วล่ะน่า..."  โฮตารุลองกดแป้นเปียโนเพื่อทดสอบเสียง 2-3 ครั้ง จากนั้นก็บรรเลงออกมาเป็นเพลงช้าเสียงหวาน

 

 

- - - - -

 

"ว้าววว... Kiss the Rain ของ Yiruma นี่นา~"  ชายหนุ่มติดกิ๊บเปิดประตูเข้ามาเมื่อเขาบรรเลงเพลงจบลง เหมือนกับรออยู่ก่อนแล้ว  "หนึ่งในนักเปียโนโปรดของผมเลย... อ๊ะ จิบิจังจะออกจากห้องเหรอ อะได้ ๆ"

 

"เดี๋ยวผมจะให้ช่างใหญ่มาตรวจและจูนซ้ำให้อีกครั้งหนึ่งนะครับ วันนี้ผมจูนแบบดิจิตัลให้เบื้องต้นไปก่อน"  ชายหนุ่มสวมแว่นยิ้มบาง มองอีกคนเปิดประตูให้แมวเดินออกไป  "รบกวนกรอกเอกสารใบนี้หน่อยนะครับ จะเป็นรายละเอียดของลูกค้าเช่นชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ แล้วทางร้านจะติดต่อมาอีกทีนะครับ"

"โอเคครับ"  ไคโตะพยักหน้าและหยิบเอกสารไปกรอกอย่างรวดเร็วและส่งให้อีกฝ่าย

 

"ถ้าอย่างนั้น ผมไม่รบกวนคุณแล้วล่ะครับ..."  ชายหนุ่มเก็บเอกสาร และสะพายกระเป๋าคอมพิวเตอร์เตรียมเดินออกจากห้อง

"อ้าว เดี๋ยว ๆ ๆ อยู่กินข้าวก่อนสิ"

"วันนี้ดึกมากแล้วล่ะครับ ผมไม่อยู่รบกวนครอบครัวของคุณดีกว่า คุณคงกินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว..."

 

"เอ๊ยยยย ไม่ ๆ ๆ พวกเรายังไม่ได้กินข้าวกันเลย บ้านผมกินกันดึกอยู่แล้ว รอป๊ะป๋ากลับมาก่อนน่ะ"

 

"อา..."  โฮตารุพยักหน้าช้า ๆ แบบไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี

 

 

"ถ้าหม่ามี้ไม่ขึ้นเวรดึกซึ่งจะรีบกินข้าวแล้วบึ่งไปทำงาน พวกผมจะรอให้ครบ 5 คนก่อนแล้วค่อยกินข้าวเย็นกันทุกวันแหละ"  ไคโตะตอบและหัวเราะเบา ๆ

 

 

"ดีนะครับ..."  ชายหนุ่มยิ้มบางและพยักหน้า

 

"อ๊ะ พูดถึงป๊ะป๋า ป๊ะป๋าก็มาพอดี"  เมื่อมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง  บริเวณรั้วหน้าบ้านที่มีดวงไฟสีเหลืองทรงกลมที่เสา 2 ข้าง มีรถสีบรอนส์ค่อย ๆ เลี้ยวเข้ามา

 

 

 

"ปะ พี่อาราชิโระ ไปกินข้าวกัน"

 

 

to be continue

 

 

- - - - -

 

สรุปสำหรับคนยังไม่ว่างอ่าน เพราะครั้งนี้ฟิคโคตรยาว...

- สองหนุ่มไปจ่ายตลาด คุยไปคุยมาได้ความว่าโฮตารุอาศัยอยู่คนเดียว ไคโตะเลยชวนกินข้าวเย็นที่บ้านด้วยกัน

 

ฟิคยาว 3 กิโลเมตรสรุปออกมาเหลือบรรทัดเดียว /บ่งบอกถึงน้ำอันท่วมท้นมหาศาล แทบไม่มีผักบุ้ง

 

Note:

- บ้านอาซาดะเลี้ยงแมว 1 ตัว ชื่อจิบิ ตัวเมีย พันธุ์ Japanesse Bobtail ค่อนข้างแก่แล้ว รู้ภาษาคนพอสมควร

- จูนเปียโนด้วยคอม ทำแบบนี้ เผื่อใครอยากเห็นแบบชัด ๆ

- จูนนิงคีย์ หน้าตาอย่างนี้

- เพลงที่โฮตารุเล่น ฟังได้ตรงนี้

 

- - - - - 

 

เหลืออีกแค่ร้อยเมตรก็ถึงเส้นชัยยยยย /โยนไม้ผลัดให้เนะ @parkjung

รูปครอบครัวอาซาดะต๊ะไว้ก่อน เดี๋ยวส่งให้อีกทีนะจ๊ะ /พร้อม ๆ กับเอาไปแปะที่หน้าโปรไฟล์

 

และขณะนี้นายไคโตะมีเพจเป็นของตัวเองแล้ว คนเดียวเหมาทั้งหน้า โคตรอภิสิทธิ์ สามารถติดตามความเคลื่อนไหวทั้งปวงแบบประชิดติดขอบจอได้ในเพจด้านบนจ้ะ

Comment

Comment:

Tweet

สารภาพว่าอ่านมานานแล้วพึ่งจะมาเม้นค่ะ #ผีบล็อคเผยตัว #อะไรบ์
สายฟิคนี่เจ๋งดีจัง แต่งเก่งมากๆเลยค่ะ แฮ่ๆ
ดูสดใสมว้ากกกก

#7 By momoru ll 02 on 2013-01-25 22:46

อะไรเนี่ย ยังยาวไม่พอเลยค่ะคุณพี่ ยาวอีกสิคะฟิคน่ะ//โดนพี่ไข่ตุ๋นต่อยตาย
แงงงงงงง สองคนนี้น่ารักจริงๆเลย ชอบที่ไคโตะคุงบังคับให้โฮตอยู่กินข้าวด้วยอ่ะ ฮาาาาาา แต่แดเมจกว่านั้นตอนที่โฮตคุงคุยกับจิบิ O<-< โฮ้ยน่ารักมากกกกกกกกก
สตั๊นรูปโฮตคุง กินอะไรเล่าคุณถึงได้หล่อแสนหล่อ แงงงง O<-<
รอพาร์ทต่อที่ฮะเนะ =q=+
เข้ามาโบกมือว่าอ่านนะค้า ชอบอ่านพวกฟิคอยู่แล้วล่ะcry
ไคโตะน่ารักจริงๆ ให้อารมณ์สดใสได้ทุกเวลา แบบนี้มีเพื่อนเยอะแหงะconfused smile

#5 By gardener w. on 2013-01-18 23:47

@i-mogtow  อัพเดตภาพในหน้าโปรไฟล์แล้วจ้า double wink
@misatoel2  กำลังคิดเหมือนกันว่าใครอ่านเอ็นทรี่นี้จบจะมอบโล่ให้ 55555 แบบว่าอย่างยาว เขียนเพลินมาก ขอบคุณที่ชอบงานเขียนของเรานะจ๊ะ 

#4 By accel. on 2013-01-18 23:23

เขามารายงานตัวว่าอ่านจบค่ะ/ยกมือ
ฮา เราชอบอ่านฟิคจขบ.ค่ะ เรื่อยๆดี
ไคโตะดูเป็นเด็กร่าเริงมากๆๆ คุยกันแปปๆเชิญไปทานข้าวบ้านแล้วอะไรงี้/ฮา ไคโตะน่ารักมากๆเลยค่ะตอนนี้ 
แถมยังมีให้เลือกซื้อของทอดที่ชอบด้วยนะ อะไรจะใจดีขนาดนั้น!
รอตอนต่อไปค่า

#3 By พ๊วย on 2013-01-18 07:32

//ปรบมือให้ความยาวของฟิค ส..สุดยอดด

แค่ชวนไปกินข้าวแท้ๆ แต่ทำไมลูกตื้อของไคโตะนี่มันทำเรา ฮึ่ยยยยย /อะไร555

คู่นี้น่ารักดีค่า ให้ความรู้สึกสนิทแต่ไม่สนิทแปลกๆ สงสัยโฮตารุยังไม่ชินกับความสดใสเต็มร้อยของไตโตะ

อยากดูรูปครอบครัวบ้านเน้ววว คงเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากแน่เลยอ่ะ XD

#2 By หมอกเทา on 2013-01-18 05:35

//วิ่งผลัดรอบ4มารับไม้ต่อจากรอบ3เพื่อไปเส้นชัยยยยเย้~!!!
กร๊ากกกกกกแงงงงไคโตะโคตรน่ารักกก อ๊าคคคคคคค กรี๊ดตั้งแต่สองบรรทัดแรกแล้ว
ไข่ตุ๋นปั่นไวโคตรรรร อ่านไปแล้วคิดภาพตามมมมันโคตรก๊าววววววว กร๊ากกก XD
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่านมาเจอรูปโฮตคุงแล้วสตั๊นนนนนนนน
หล่อกว่าเราวาดเองร้อยเท้าแงงงงงงงงงงงงง ดาเมจจจจจจจจ อ๊อค //ตาย
รอยยิ้มนั่นนนนแรร์ยิ่งกว่าในบล็อคคคคค ว๊าคคคคค //สครีมมมให้ลั่นบ้าน
โอยยยโฮตสมเป็นโฮตสุดๆแงงงงงงงงงงงง //////)/ ขอบคุณไข่ตุ๋นมากเลยนะแง่ววววว
//ฟัดๆๆๆๆ เดี๋ยวเราจะรีบจัดการไม้สุดท้ายยของพาร์ททททท
สู้ตายยยยยยยยยยยยย

#1 By ParkJungKyeo on 2013-01-18 01:35