EL2: Thanks a lot. Part 2 [Before]

posted on 25 Jan 2013 23:07 by accelerando in EL2
เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม Exteen Love Story

__________

 

Part 1

 

Featuring: Hizashi Sagi

 

 

- - - - - 

 

"อืม... ฮิซาชิจังจะมาถึงหรือยังนะ"  ไคโตะกดปุ่มโทรศัพท์มือถือเพื่อดูเวลาขณะปล่อยให้ตัวโยกเยกไปตามแรงเหวี่ยงของรถไฟฟ้าซึ่งมุ่งหน้าสู่ช็อปปิ้งมอล 

 

อีก 10 นาทีจะ 10 โมงตามเวลาที่นัด

 

 

 

เรื่องราวเริ่มเมื่อหลายวันก่อน เมื่อเขาซื้อกิ๊บติดผมตัวใหม่เสร็จ และกำลังจะจ้ำอ้าวไปต่อที่ร้านหนังสือเจ้าประจำเพื่อจะคุยติดต่อเรื่องการฝากโดจินขายในร้านนั่นเอง

เขาสังเกตเห็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันกำลังเลือกหยิบกิ๊บหลากสีจากในถาดแก้ว เครื่องแบบสีแดงเลือดหมูทำให้รู้ว่าเธอมาจากโรงเรียนโคเรียว โรงเรียนมัธยมยอดฮิตที่เขาแค่เห็นจำนวนผู้สมัครก็เหนื่อยแทนแล้วเมื่อสมัยเตรียมสอบเข้ามัธยมปลาย  

หญิงสาวตั้งใจเลือกกิ๊บตรงหน้าจนไม่ได้สังเกตว่ากิ๊บที่ติดหลวม ๆ บนปอยผมม้าของเธอร่วงตกลงมาบนพื้น กระดอนมาด้านหน้าเท้าไคโตะพอดี เกือบเหยียบไปแล้วไหมล่ะ...

 

ร่างสูงก้มลงหยิบกิ๊บและส่งคืนให้เธอก่อนจะเดินออกจากร้านไปแบบไม่ได้คิดอะไร

กลายเป็นว่าเขาได้รับอีเมลจากเธอมาขอบคุณเรื่องที่หยิบกิ๊บติดผมอันนั้นคืนให้ 

 

เธอแนะนำตัวว่าชื่อฮิซาชิ ซากิ และอยากซื้อกิ๊บให้เขาเป็นการขอบคุณ ทั้งสองคนจึงตกลงไปซื้อกิ๊บด้วยกันในวันอาทิตย์ที่ร้านเดิมเมื่อวันนั้นนั่นเอง 

 

 

 

"วันหยุดนี่คนเยอะแท้... เวลาห้างเปิดด้วยนิ"  กว่าไคโตะจะหลุดออกมาจากฝูงชนในสถานีรถไฟฟ้าก็เสียเวลาไปพอสมควร เขาก้าวขายาว ๆ ไปตามทางตรงไปที่ร้านเครื่องประดับที่อยู่หน้ากับอาคารห้างสรรพสินค้าซึ่งเป็นสถานที่นัดพบ แต่ปริมาณคนมหาศาลก็ทำให้เขาตาลาย มองไม่ออกว่าใครเป็นใคร

เขาซึ่งเป็นคนจำพวกลืมหน้าคนง่ายมากพยายามนึกสุดชีวิตว่าสาวโคเรียวเมื่อวันนั้นหน้าตาเป็นอย่างไหรหนอ... ถ้าควักแว่นมาใส่จะทำให้เห็นหน้าคนชัดขึ้นไหมนะ เอ้อ... ลืมไปฉันสายตายาวนี่หว่า และแว่นก็ไม่ได้ช่วยให้หน้าคนที่เลือนรางอยู่ในสมองมันชัดเจนขึ้นมาได้  

 

จะใช่คนนั้นไหมนะ สาวผมหางม้าสีน้ำตาลอมเหลืองคนนั้น เขาโบกมือไปแต่เหมือนเธอจะมองไม่เห็นเขา อย่างนี้คงต้องวิ่งไปทักเองเสียแล้ว

 

 

"หวัดดีน้า~ ฮิซาชิจัง!"

 

 

- - - - -

 

"อ๊ะ โทษที ๆ ฉันก็ติดเดินซะเร็ว"  ร่างสูงหยุดกึก ใช้นิ้วเกาคางและหัวเราะแหะ ๆ  "เวลาเจอของที่ชอบทีไร ฉันจะลืมเรื่องรอบตัวเสียสนิทตลอด" 

 

"เอ่อ... ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"  ซากิเดินตามเข้ามาในร้านและโบกมือเป็นการบอกว่าไม่ต้องใส่ใจ แต่สีหน้านั้นบอกว่าเธอตามความเขาไม่ทัน... ในหลาย ๆ อย่าง

 

"คิดว่าฉันแปลกอะดิ ฉันมันก็ประเภทที่ว่าใช้ชีวิตด้วยแรงขับดันชั่วครู่ชั่วยามอะไรแบบนั้น พีคเป็นพัก ๆ ขึ้น ๆ ลง ๆ"  ชายหนุ่มหัวเราะเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำหน้าปุเลี่ยนแบบนั้น 

"ไม่ต้องบอกทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ได้มั้ง... อาซาดะคุง"  ตอนนี้เธอไม่รู้จะทำหน้าให้เป็นอารมณ์ไหนดี สู้พลังแสงอาทิตย์ (?) ของหมอนี่ไม่ได้จริง ๆ 

"เห็นเธอทำหน้ามึนแบบนั้นก็ต้องบอกสิ"

 

"เหรอคะ..."  ซากิลูบหน้าตัวเองและขมวดคิ้ว  "ตรง ๆ ประหลาด ๆ อย่างนายนี่ก็ระวังไม่มีใครกล้าคบเหมือนกันล่ะ" 

 

"โหยยย~ ดีกว่าต้องทำตัวเก๊กหล่อไม่ตรงอินเนอร์ตัวเองตลอดเวลาละกัน มันต้องหาคนที่ชอบตัวจริงของฉันสิมันถึงจะถูก ใช่ม้า~"  ไคโตะหัวเราะร่วนเมื่อฝ่ายตรงข้ามยกประโยคของเขาเองมาพูด  "อย่าซีเรียส ๆ ๆ ไปซื้อกิ๊บกันดีกว่า~" 

 

 

 

หญิงสาวพยักหน้าแบบงง ๆ และปล่อยให้อีกคนนึงเลือกซื้อกิ๊บติดผมเหมือนปล่อยเด็กให้ไปซื้อของเล่น และเพียงไม่กี่นาทีเขาก็เดินกลับมาหาเธอแล้ว อะไรจะเลือกรวดเร็วปานนั้น ไม่คิดทบทวนอะไรสักหน่อยเลยรึ ฉันจะซื้อให้ทั้งทีเนี่ย...

 

ไคโตะชูที่มัดผม 2 อันให้ร่างเล็กดู มันเป็นยางรัดผมเส้นสีดำราคาถูก และประดับด้วยพลาสติกรูปหัวใจขนาดใหญ่สีเหลืองปรี๊ดเด่นระยะร้อยเมตร

 

 photo saki2_zps74a31656.jpg

 

"หา..."  ซากิมองที่มัดผมนั่นและมองหน้าไคโตะ และกลับมามองที่มัดผมอีกที

"ก็ว่าจะถามว่าซื้อ 2 อันได้ไหม"  ชายหนุ่มหัวเราะ

"ไม่ใช่เรื่องนั้น"  อีกคนโบกมือไปมา  "ซื้อ 2 อันน่ะได้ แต่... เอาอันนี้จริงดิ หัวใจเหลืองอ๋อยเนี่ยนะ"

 

 

"จริงสิ!"  ร่างสูงหัวเราะก๊าก  "คือ ฉันจะเอาไปทำเข็มกลัดด้วยล่ะ รู้ไหมไอ้ตรงหัวใจเนี่ยมันทำออกมาบังเอิญเหมือนกับหัวเข็มกลัดของโจสุเกะจากโจโจ้ภาค 4 เป๊ะเชียวนะ! จะได้ไม่ต้องมานั่งทำพร็อปเพิ่มเองตอนจะคอสไง! แก้ชุดนักเรียนเมื่อม.ต้นสักหน่อย..."

 

เมื่อเห็นซากิทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกประหนึ่งเขาเพิ่งพูดภาษาจากดาวแม่แบบนั้น ชายหนุ่มเลยหยุดและยกมือโบกไปมาเหมือนจะบอกว่า ขอรีเพลย์พูดใหม่อีกรอบ

 

"เอาเป็นว่า... เอาหัวใจ 2 อันนี้แหละ ฉันชอบด้วยแล้วก็จะเอามันไปทำเข็มกลัดทีหลัง"

 

 

"อะ... อื้อ"  หญิงสาวพยักหน้าแบบอึ้ง ๆ

 

 

- - - - -

 

"ซื้อปุ๊บก็ติดเลยเหรอ"  ร่างเล็กมองอีกคนนึงใช้มือเสยผมม้าและใช้ยางรัดประดับหัวใจนั่นมัดผมเปิดหน้าผากทันทีที่เดินออกมาจากร้าน หัวใจสีเหลืองนั่นมันเด่นจริง ๆ ให้ตายเถอะ...

 

"ก็ฮิซาชิจังซื้อให้ทั้งที ก็ต้องใช้เลยสิ"  ไคโตะเก็บกิ๊บอันเดิมและยางรัดอีกอันนึงใส่กระเป๋ากางเกง  "แล้วเดี๋ยวมันก็จะกลายเป็นเข็มกลัด ถ้าไม่ใช้เดี๋ยวมันจะเสียชาติเกิดที่เกิดมาเป็นยางรัดผม"

 

"นายนี่ตลกจัง"  ซากิหัวเราะเบา ๆ รู้สึกแปลก ๆ ว่าจะดีใจดีไหมกับประโยคแรก ดู ๆ ไปบุคลิกของนายนี่ก็เหมาะกับหัวใจเหลืองปรี๊ดแบบนี้อย่างบอกไม่ถูก

 

 

"เอาเป็นว่า... ขอบคุณอีกครั้งนะคะ อาซาดะคุง"  หญิงสาวยิ้ม  "ถ้าอย่างนั้นฉัน..."

 

"เดี๋ยว ๆ ๆ กลางวันนี้เธอมีโปรแกรมจะไปไหนต่อหรือเปล่า"  ร่างสูงขัดขึ้นมา

"หา... อะ เอ่อ..."  ซากิอ้ำอึ้งเนื่องจากประโยคถูกขัดจังหวะ  "ก็... ไม่ได้มีอะไรหรอก ก็คงกลับบ้าน..."

 

 

"ไหน ๆ ก็มาถึงหน้าห้างฯ ทั้งที ไปเดินเที่ยวกันเถอะ! กินข้าวเที่ยงเสร็จค่อยกลับเป็นไง!"  ไคตะยิ้มกว้างเห็นฟันขาว

 

 

"เอ๊ะ เอ่อ..."  อีกฝ่ายยืนอึ้งไปอีกครั้ง ซึ่งเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ในวันนี้

 

"ฉันอาจจะพาเธอเลี้ยงข้าวในห้างไม่ไหวเพราะฉันกำลังแกลบ... แบบว่าเพิ่งหมดตังค์ไปกับฟิกเกอร์ลิมิตเต็ดเอดิชั่น แต่วันนี้ฉันพกบัตรลดร้านค้าร้านข้าวมาเพียบ น่าจะโอเคอยู่ ไปกันนะ เป็นการขอบคุณสำหรับที่มัดผมโจโจ้"  ชายหนุ่มหัวเราะ เขายืมบัตรสารพัดบัตรร้านค้ามาจากพ่อ แม่และน้อง ๆ เพื่องานนี้โดยเฉพาะ เพราะตัวเขาเองนั้นมีแต่บัตรลดร้านหนังสือ และบัตรสมาชิกร้านเช่าการ์ตูนและดีวีดี 

 

 

"โหย... นายเนี่ยน้า... การขอบคุณซ้อนการขอบคุณอีกรอบมันอะไรกันเนี่ย"  ร่างเล็กหัวเราะลั่น  "ได้ ๆ ไปเดินห้างแล้วหาข้าวกินกัน แต่นายน่ะ เดตกับสาวจริงจังเมื่อไหร่จะมาบอกว่ากินแกลบเพราะซื้อฟิกเกอร์อะไรนั่นแบบนี้ไม่ได้นะ ความประทับใจติดลบ"

 

"ก็วันนี้ไม่ได้เดตสักหน่อย"  อีกฝ่ายหันมาหัวเราะคิกคัก

 

 

"ค่ะ ๆ"  ซากิถอนหายใจเบา ๆ และยิ้ม ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มติดหัวใจสีเหลืองไป

 

 

 

to be continue

 

 

- - - - -

 

สรุปสำหรับคนขี้เกียจอ่าน แบบว่านับวันยิ่งเขียนก็ยิ่งยาว...

- ไคโตะซื้อที่รัดผมเสร็จ ก็ชวนซากิไปเดินห้างต่อ

 

น้ำท่วมหาผักบุ้งไม่เจออะเกน... /มองสรุป 1 บรรทัดถ้วน

 

Note: หัวใจเหลืองอ๋อยที่ไคโตะกรี๊ดนักหนา มันคือแบบนี้ มากรี๊ดโจโจ้เป็นเพื่อนจขบ.หน่อยเร้วววว อนิเมเขาดีจริงอะไรจริงงงง เป็นความเคที่คุณคู่ควร

 

- - - - -

 

ส่งไม้ให้อัยย์แบบปางตาย @i-mogtow

ตอนนี้เปิดเผยความโอตาคุของไคโตะแบบไม่เกรงใจฟ้าดิน แบบว่ารู้เช่นเห็นชาติกันไปข้าง /จะมีสาวที่ไหนเอามันไหมวะ... ช่างเหอะ

 

ตอนนี้งานหลวงเข้าสู่ภาวะวิกฤติ คงมาอัพบล็อกไม่ได้แล้วจนกว่าจะสอบเสร็จ TvT"

แต่ยังเข้าเอ็กซ์ทีันเหมือนเดิม สามารถส่ง ems มาเตรียมเนื้อเรื่องหรือพูดคุยกับนายไคโตะได้ตามปกติ แค่ยังไม่เอาที่เตี๊ยมกันมาอัพบล็อกเฉย ๆ

Comment

Comment:

Tweet

ตอนแรกอ่านหัวใจสีเหลืองก็รู้สึกเฉย ๆ
พอมาเจอตัวต้นแบบ พรูดดดดด.... มันเป็นเยี่ยงนั้นเรอะ
แล้วก็จินตนาการภาพไคโตะติดกิ๊บสีเหลือง

#7 By rosepawa_cm on 2013-02-02 21:27

ไคโตะคุงนี่เปิดเผยดีจัง ตอนที่บอกว่า"ไม่ได้มาเดทซะหน่อย" แอบถอนหายใจเเทนความเปิดเผยของญาติเราจริงๆ ฮา.....
open-mounthed smile

#6 By เทพมิคาเอล on 2013-02-01 11:12

กิ๊บรูปหัวใจเด่นมาก! ไคโตะนี่หายใจเข้าออกเป็นโดจิน คอสเพลย์ทุกเมื่อเลยนะ
แต่ฟีลที่เฮฮา สนุกสนาน พร้อมทำคนฟังอึ้งได้ตลอดเวลานี่ชอบจริงๆ (ฮา)

#5 By gardener w. on 2013-01-27 00:51

ปกติจะอ่านฟิคได้ไม่ถึงนาที แต่คราวนี้อ่านจนจบล่าา
/เพื่อคู่นี้โดยเฉพาะเชียวล่ะdouble wink
น่ารักมาก ไม่สิ ฮามากกว่า
โคโตะคุงเผยธาตุแท้แบบไม่เกรงใจใคร555
จะปูเสื่อติดตามตอนต่อไปนะคะ
/ต้องไปตามบล็อกแม่ซากิสินะ...

ปล.ขอให้ผ่านภาวะวิกฤติไปได้ด้วยดีนะคะ...

#4 By Alpha on 2013-01-26 21:04

ขำหน้าซากิจังตอนเห็นกิ๊บรูปหัวใจ จะว่าไปมันเหมือนในโจโจ้จริงๆนะ นายคิดถูกแล้วล่ะไคโตะ!!! /เดี๋ยวๆ
จะว่าไปอยากเห็นไคโตะตอนคอสจังค่ะ o<--< ก้าก
ขำตรงที่บอกว่า ซากิปล่อยให้ไคโตะไปซื้อกิ๊ปเหมือนปล่อยเด็กไปซื้อของเล่น เห็นภาพมาก ขำก้ากเลย o<--<

#3 By พ๊วย on 2013-01-26 00:13

/น้อมรับไม้ผลัด?
โอ๊ยย คุ้มจริงๆที่ได้รออ่าน 555 อ่านแล้วตื้นตันใจ น่ารักมว้าก ไคโตะเธอทำอย่างนี้กับซากิได้ลงคอ

แต่ละช๊อตนี่เห็นออกมาเป็นมโนภาพเลย โดยเฉพาะตอนซื้อกิ๊บนี่ใช่มาก ซากิเหวอน่าดู แต่คนตรงก็คงย่อมต้องเป็นคนตรงด้วยกันล่ะ มันถึงจะคุยแบบเปิดอกสบายใจล่ะค่า ไคโตะนายนี่มันทำให้ซากิทั้งประทับใจกับเหวอในตัวนายได้ในเวลาพร้อมกันจริงๆ
เจอไคโตะพูดศัพท์ใหม่? กลับบ้านไปคุณเธอคงไปศึกษาบ้างแหละมั้ง 5555 /ลูกเราก็ครือๆกัน

สมชื่อเรื่องจริงๆ ขอบคุณตลบกันไปมา สรุปแล้วเป็นไอ่พวกชอบตอบแทนชาวบ้านไปทั่วสินะสองหน่อนี่

ที่จริงเราก็เพิ่งจะผ่านพ้นสัปดาห์สอบไปหมาดๆ เข้าใจเต็มอกเลยอ่ะ ฮาา ;3; สู้ๆนะ

#2 By หมอกเทา on 2013-01-26 00:08

หัวใจสองอันนั้นช่างเหมาะกัยไคคุงจริงๆ ฮ่าาาาาาาาาาาา 
=Q=b สรุปแล้วพ่อหนุ่มโอตะแกลบเพราะฟิกเกอร์ลิมิเต็ดสินะ ฮ่า
ไว้จะพาโฮตไปเลี้ยงข้าว ถ้าแกลบขนาดนั้น กร๊ากก XD //โดนต่อย

#1 By ParkJungKyeo on 2013-01-25 23:33