EL2: Judo time Part 3.5

posted on 20 Apr 2013 22:33 by accelerando in EL2

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม Exteen Love Story 2

__________

 

Part 3

Part อื่น ๆ นายไคโตะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยขี้เกียจเอามาลงตรงนี้ /โดนคนอ่านต่อย

สามารถติดตามซีรี่ส์เวอร์เต็ม ๆ ได้ที่ Judo time ของคุณ @sunbearz จ้ะ

 

Featuring: Asada Hokuto @starangel

 

 

- - - - -

 

"ไคจัง มาโงกหลับอย่างนี้ได้ยังไงเนี่ย"

 

ชายหนุ่มลืมตาเมื่อมีเสียงทุ้มนุ่มลอยเข้าโสตประสาท แทรกผ่านเสียงเซ็งแซ่ที่ฟังไม่ได้ศัพท์เหมือนคลื่นวิทยุขาดหายของผู้คนบนอรรธจันทร์ 

 

"การแข่งขันออกจะน่าตื่นเต้น พลาดช็อดเด็ดไปเยอะเลยนะนาย"

 

สัมผัสนุ่ม ๆ จากหุ่นมือรูปหมีที่แตะ ๆ บนไหล่บอกว่าอีกฝ่ายยังไม่รู้ว่าเขาตื่นแล้ว เนื่องจากปีกหมวกแก๊ปสีดำที่กดลงต่ำบังดวงตา

 

 

"ฮ้าววว~"

 

ไคโตะชูแขนบิดขี้เกียจและเอามือปิดปากหาวหวอด ปล่อยให้เสียงตึงตังของนักสู้บนสนามและเสียงโห่ร้องปรบมือของผู้ชมผ่านเข้าหู แต่ไม่ได้ผ่านเข้าสู่สมอง 

 

นี่แข่งกันไปนานเท่าไหร่แล้วเนี่ย...

 

 

- - - - -

 

"นั่นไง คุณมินามิ"  โฮคุโตะที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ชี้นิ้วไปที่กลางลานประลอง  "คนที่ผมสีอ่อน ๆ น่ะ เห็นไหม"

 

"อา..."  ไคโตะพยักหน้าน้อย ๆ และมองตามนิ้วของอีกคนไป  "รุ่นพี่ที่อยู่หอเดียวกันใช่ไหม"

"อื้ม เก่งสุด ๆ เลย ทัวร์นาเมนต์นี้ชนะรวดทุกนัดเลยนะ"  ชายหนุ่มยิ้มและมองออกไปอย่างกระตือรือร้น 

"อืม..."

 

 

"ทำไมนายดูเบื่ออย่างนั้นล่ะ ไคจัง"  โฮคุโตะมองญาติที่นั่งเท้าคางแล้วใช้มือที่สวมหุ่นรูปหมีดึงหมวกแก๊บออกจากศีรษะของอีกฝ่ายเพื่อเรียกความสนใจ 

 

"ชะ... เฮ้ย หมวกฉัน"  หนุ่มโอตาคุหันมามองงง ๆ พลางเอามือดึงกิ๊บลวดออกจากผมม้าและเอามือเสย ๆ ก่อนจะเสียบเข้าไปใหม่  "ฉันทำหน้าซังกะตายขนาดนั้น?"

 

"ก็ใช่น่ะสิ... ไม่ชอบยูโดเหรอ"  โฮคุโตะจ้องกลับพลางโบกหมวกไปมาน้อย ๆ

 

"ก็... ไม่ค่อยอะ กติกายังไม่ค่อยรู้เลย"  ไคโตะหัวเราะแห้ง ๆ  "ฉันไม่ค่อยชอบกีฬาเท่าไหร่... ให้เปรียบตอนนี้ก็เหมือนเอาคนธรรมดาไปปล่อยกลางดงโอตาคุที่เอาแต่พูดถึงเรื่องมังงะ โดจิน มาโฮโชโจ โลลิต้า... นึกภาพออกมะ" 

"อ่าว... แล้วก็ไม่บอก งวดหน้าจะได้ไม่ชวน"  โฮคุโตะตอบ คิ้วที่ขมวดเข้าหากันนิด ๆ นั้นบอกว่าผิดหวังกับคำตอบที่ได้รับมาพอสมควร  "เห็นนายเบื่องี้ละฉันก็รู้สึกแย่นะรู้ไหม"

 

"เอ้ยยย ขอโทษษษ~ ฉันไม่ได้ตั้งใจ"  ชายหนุ่มผู้ไม่เคยปิดบังความคิดและความรู้สึกกล่าวขอโทษออกมาอย่างง่ายดาย  "แบบว่ามัวเหม่อนั่งคิดถึงคอมมิชชั่นล่าสุดเพลินไปหน่อย..."

"หา? คอม... อะไรนะ"  แม้จะเป็นญาติสนิท คุยกันมานาน แต่ศัพท์วงในของอีกฝ่ายก็ทำให้เขาไม่เข้าใจอยู่เป็นประจำ

"อ๋อ... รับจ้างวาดภาพน่ะ ครั้งนี้วาดปกนิยายรักวัยรุ่นเชียวนะ แบบว่ายังไม่ลงตัวกับหน้าตาพระนางบนปก กำลังคิดว่าเอาหน้าของคุณมินามิเป็นต้นแบบดีไหม"  ไคโตะตอบและยิ้มกว้าง ทำให้โฮคุโตะรู้ว่าการแข่งยูโดครั้งนี้ไม่ได้แทรกซึมเข้าสมองญาติตัวดีของเขาเลยสักนิด 

 

"แล้วอย่างนั้นจะมากับฉันทำไมล่ะ งานเงินก็ต้องทำ"  ชายหนุ่มถอนหายใจแบบยอมแพ้กับคำตอบ พร้อม ๆ กับยอมรับว่าคงเป็นเขาเองที่คิดผิดที่จะชวนอีกคนมาเปิดหูเปิดตานอกบ้าน

 

"ก็ฉันไม่อยากให้นายไปคนเดียวอะ"  ไคโตะยิ้มอีกครั้ง

 

 

"..."  หนุ่มตุ๊กตาหมีเกาหัวแบบอึ้ง ๆ ที่ได้คำตอบกลับมาแบบทันทีเหมือนรีเฟล็กซ์ที่ออกมาจากไขสันหลังโดยไม่ผ่านสมองคิดก่อน ทั้ง ๆ ที่คำตอบแบบนี้สมควรเก็บไว้เป็นประโยคสำหรับจีบสาวในบรรยากาศโรแมนติก ไม่ใช่เอามาพูดกับผู้ชายและตุ๊กตาหมีในสนามกีฬาแบบนี้

 

 

"ก็ยังไม่มีเพื่อนสนิทที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ เห็นคุยกันทีไรนายก็จะพูดถึงแต่ชาวอาพาร์ตเมนต์เดียวกันคนโน้นคนนี้ คุณมินามินี่ก็ใช่ แต่ก็ไม่เห็นว่าไปเที่ยวแบบ... เที่ยวแบบเพื่อนไปเที่ยวกันอะ กับคนอาร์พาร์ตเมนต์เดียวกันเลยนี่ หรือว่าโฮคุจังไม่ได้เล่าให้ฉันฟัง จะได้ถือว่าฉันฟังไม่ครบและคิดเองเออเอง"

 

"ก็... ที่โรงเรียนก็มีคุย ๆ กับเพื่อนในห้องบ้างแล้วน่ะนะ..."  โฮคุโตะได้แต่ไหลตามกระแสคำพูดของอีกฝ่ายไปโดยเถียงอะไรไม่ออก

"คุณลุงเป็นห่วงนะรู้เปล่า"  ไคโตะเอื้อมมือไปลูบหัวตุ๊กตาหมีของอีกคนและหัวเราะเบา ๆ

"หา...? พ่อฉัน"  โฮคุโตะขมวดคิ้วอีกครั้ง

 

"คุณลุงเขาฝากบอกป๊ะป๋ามาน่ะ และป๊ะป๋าก็ฝากฉันมาอีกรอบ"  อีกคนหัวเราะคิกคัก  "คือ... ก็เข้าใจว่านายไม่ค่อยถูกกับที่บ้าน อย่างฉันบางทีก็ไม่เก็ตความคิดป๊ะป๋ากับหม่ามี้เหมือนกัน แต่ผู้ใหญ่เขาก็เป็นห่วงเราจริง ๆ นะ... แต่ว่าแต่ละบ้านแสดงออกไม่เหมือนกัน

นายก็... ช่วยรับความเป็นห่วงของเขาสักหน่อยได้ไหมอะ"

 

"..."  หนุ่มตุ๊กตาหมีละสายตาจากไคโตะแล้วเหม่อมองออกไปที่สนาม เอามือเท้าคางอย่างเหนื่อยใจ  "มากับฉันก็เพราะคำสั่งพ่อฉันเหรอ..."

 

 

"เปล่า ถึงคุณลุงไม่ฝากมาฉันก็มากับนายอยู่แล้ว นายชวนทั้งทีนี่"

 

รอยยิ้มของญาติสนิทนั้นช่างสว่างและตรงไปตรงมาจนโฮคุโตะเผลอยิ้มตามไปด้วยนิด ๆ 

 

"คือ ฉันเข้าใจดีเลยล่ะว่าเวลาไม่มีเพื่อนสนิทที่โรงเรียนเพราะคุยกับเขาไม่รู้เรื่องว่ามันแสนจะน่าเบื่อและโคตรเหงา แบบว่าโอตาคุอย่างฉันนี่เหมือนฉันพูดภาษาดาวแม่แล้วพวกนั้นพูดภาษาชาวโลกอะ เวลาไปเที่ยวกับเพื่อนก็ไม่ค่อยจะอยากไปเพราะมันฟินไม่สุด มันไม่ใช่สไตล์เรา เลยต้องทำอะไรอยู่คนเดียว ชีวิตมันเศร้ามากกกก แค่เพื่อนโอตาคุด้วยกันในอินเตอร์เน็ตอย่างเดียวมันไม่พอกินหรอก!"

 

ไคโตะโอดครวญและโบกไม้โบกมือประกอบจนฝ่ายตรงข้ามหลุดหัวเราะออกมา ในจังหวะที่ชายหนุ่มผมขาวทุ่มคู่ต่อสู้ลงกับพื้น และกรรมการประกาศชัยชนะ

 

 

 

"หรือว่าฉันจะคิดมากไปเองแล้วนายไม่รู้สึกอะไรเลย...? แบบว่าแค่นี้จิ๊บ ๆ"  ไคโตะส่งสายตาคาดหวังสุดฤทธิ์ว่า ช่วยคิดตรงกันฉันทีเถอะ จนโฮคุโตะหัวเราะอีกครั้ง แบบนี้จะให้ตอบว่าช่างฉัน แค่นี้เรื่องเล็ก มันก็ดูจะใจร้ายเกินไป

 

 

"นายนี่จริง ๆ เล้ยยย..."  ชายหนุ่มตุ๊กตาหมีถอนหายใจอย่างเอ็นดู  "แต่ก็... ขอบใจนะ คราวหน้านายอยากไปเที่ยวไหนแล้วไม่มีใครไปด้วย ก็ชวนฉันได้เหมือนกัน"

 

 

"อื้อ แต่ฉันตอนนี้มีเพื่อนเที่ยวด้วยแล้วนะ ไม่ได้เที่ยวกับน้องหมีทุกวันเหมือนนายแล้วล่ะ"  ไคโตะหัวเราะและหยิบหมวกออกจากมืออีกฝ่ายและสวมกลับเข้าที่ก่อนจะลุกยืนขึ้น

 

 

"อ่าว... เฮ้ย!"  โฮคุโตะรู้สึกเสียหน้าขึ้นมาวูบหนึ่ง ไอ้ที่พูดไปเมื่อกี้นี่มันไม่ได้พูดออกมากันได้ง่าย ๆ เหมือนนายพูดสักหน่อยยย

 

ว่าแล้วเขาก็เอามือที่สวมตุ๊กตาหมีแย่งหมวกกลับมาแล้วเอามือขยี้ผมอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้

 

"ทีงี้ไม่เล่าให้ฉันฟังนะะะ หนอยยย~! ขอถอนคำพูดเมื่อกี้!"

 

 

 

"โอ๊ย ๆ โทษที ๆ ไว้เจอกันเดี๋ยวแนะนำให้รู้จักน่า~"

 

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของญาติตัวดีคนนี้ ทำให้โฮคุโตะถอนหายใจยิ้ม ๆ แล้วคิดว่า ช่างมันเถอะ เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน...

 

 

 

Fin.

 

 

- - - - -

 

After story...

 

ฮ - เอ้อ ถ้าจะเอาคุณมินามิเป็นต้นแบบพระเอก เอาผู้หญิงที่คุณมินามิรู้จักไปเป็นต้นแบบนางเอกไหมล่ะ

ค - โอ้ว! เริ่ดดด!! แต่... ฉันจะไปรู้จักสาว ๆ ของพี่แกเขาได้ไงอะ

ฮ - ก็คนในหอเดียวกันกับฉันนี่แหละ นี่ ๆ ฉันมีรูปในมือถือด้วย

ค - ไหน ๆ ดูดิ๊... อะโหหห~ หอนายนี่ใช้หน้าตาเป็นเกณฑ์รับเข้าเรอะ! สวย ๆ ทั้งนั้นเลยยย

ฮ - เท่าที่ฉันรู้นะก็มีคนนี้... นี่ก็ด้วย... นี่อีก...

ค - อืมมม... งั้นเอาคนนี้แหละ! บลูทูธมาให้ฉันทีดิ้!

ฮ - ได้ ๆ ... แล้วก็อย่าบอกใครล่ะ ฮ่ะ ๆ ๆ

ค - แน่น้อน~ แต่เขาคงจำไม่ได้หรอก ขอโครงหน้าอะไรนิดหน่อย ที่เหลือฉันจะโมจนออกมาจำไม่ได้เองล่ะน่า~ Thx หลายโฮคุจัง~

 

 

- - - - -

 

สำหรับคนขี้เกียจอ่าน

- โฮคุโตะชวนไคโตะไปดูยูโดด้วยกัน แต่ไคโตะก็ดันไม่ได้สนใจ เลยมีปากเสียงกันนิดนึง

- แต่ก็ปรับความเข้าใจกันได้อย่างรวดเร็วด้วยความซื่อ (และบื้อนิด ๆ) ของไคโตะมัน...

 

Note:

- เพื่อนเที่ยวไคโตะ ก็คงสักคนที่เคยเล่นด้วยกันนี่แหละ 555

- เอาใครไปเป็นนางเอกปก อันนี้ปล่อยให้เป็นปริศนาต่อไป...

 

 

- - - - -

 

ไม่ต้องมีใครมาต่อแล้วนะ ให้มันจบตรงนี้แหละ ก๊ากกกกกก แบบว่าช้าได้อีกกว่าจะมาอัพ เขาแข่งจบไปเป็นชาติละ

แบบว่าตอนนี้มีแต่คนอัพ TE เราต้องไม่น้อยหน้า เข็น EL2 มาแข่ง /ไม่ได้เกี่ยวกันเลย...

 

ถ้าคาร์แร็คเตอร์ไม่ตรงก็บอกมาได้นะพี่มิ ครั้งนี้มาแบบอารมณ์พ่อแง่แม่งอนหน่อย ๆ 55555 /ผิดธีมคอมมูสุดฤฤทธิ์

ดูอย่างนี้แล้วกว่าไคโตะจะมีแฟนสาวคงอีกยาวไกลหลายล้านปีแสง... ประมาณว่ามี % สูงมากที่มันจะคิดถึงสาว 2D ระหว่างเที่ยวกับสาว 3D แหง ๆ อะ /ขออภัยสาว ๆ ที่เล็งมันล่วงหน้า (มีด้วย...?)

 

 

ตอนนี้งานหลวงเข้าแบบสุดลิ่มทิ่มประตู ได้นอนคืนเว้นคืน ดองเอฟเวอรี่ติงจิงเกอเบลที่เป็นคอมมูที่โรลด้วยทวิต มีอันนี้นี่แหละที่จะค่อย ๆ เข็นเนื้อเรื่องออกมาได้อยู่บ้าง คงไม่ค่อยได้อัพเท่าไหร่น่อช่วงนี้ แต่ ems ยังส่งมาได้ตามปกติจ้ะ

Comment

Comment:

Tweet

ไคโตะกับโฮคุโตะอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักดีจริงๆ เหมือนพี่น้องแท้ๆ เลย ภายนอกเหมือนจะต่างกัน แต่ก็มีมุมที่คล้ายกันเลยเข้าใจกันดี (ถึงตอนแรกจะมีงอนนิดหน่อยก็ตามopen-mounthed smile )
ไคโตะที่พูดอะไรตรงไปตรงมาดูแล้วจะว่าขำก็ขำ แต่ก็รู้สึกว่าแบบนี้อยู่ด้วยแล้วก็สบายใจดี ไม่ต้องเสียเวลาตีความให้ยุ่งยาก (ฮา)
ฮา After story แบบว่าไคโตะจะเอาสาวๆ ในหอพักเป็นแบบจริงรึ? ออกเล่มเมื่อไรจะรีบไปดูเลยค่ะ (ฮา)
เห็นด้วยกับคุณไข่ตุ๋นว่า EL2 ต้องอย่าน้อยหน้า อัพสู้กับคอมมูอื่นๆ *กลิ้งไปปั่นมั่ง*

#2 By gardener w. on 2013-04-21 21:44

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!  ไคโตะมาดูการเเข่งด้วยกันจริงๆด้วย (กระโดดกอดไข่ตุ๋น)อีเว้นน่ารักมาก นั่งอ่านไป2-3รอบเเบบฟินๆ cry cry cry cry cry
ชอบโฮคุจังกับไคจังไปเที่ยวกันดูน่ารักไปอีกเเบบ เเถมคำพูดไคจังนี่ทำให้เจ๊ ฟินไปหลายที  (นี่ถ้าโฮคุเป็นหญิงคงเขิลไปไม่รู้กี่ตลบ) ไคจังน่ารักขนาดนี้เดี๋ยวต้องมีสาวดีๆน่ารักๆมาติดเเน่ๆ ถ้าไม่มีเดี๋ยวพี่จะกินเอง(อ๊ะ!!! เเต่ตัวละครหญิงตอนนี้เรามีเเต่รุ่นคุณน้าเลยนี่หว่าsad smile)
เเอบทึ่งไคจังตอนนี้รับจ็อบเขียนปกเเล้วด้วย ทำให้นึกอะไรได้อย่างนึงเลย เอาไว้จะเขียนไปคุยหลังไมค์นะจ๊ะ
 ฮ้าๆๆๆ โฮคุจัง นายแอบร้ายนะ มีรูปสาวๆในหอพักทุกคนเลยเหรอเนี่ย ไงละไคจังเห็นเเบบนี้เเล้วอยากมาเขียนรูปที่หอมั่งมั้ยquestion(ยั่วยวนกันสุดๆ) เผื่อจะทำให้นายปันใจจากสาว2dมาเป็น3dมั่ง อิอิอิอิอิอิ
ขอบคุณที่เขียนต่อเว้นกันนะคะทั้งที่ไข่ตุ๋นงานยุ่งขนาดนี้ รักนะต้องสาด  อิอิอิอิอิอิ 
ปล. ไข่ตุ๋นวาดโฮคุทำหน้างอนได้น่ารักมากกกกกกกกกกกก อั๊ยยะ 

#1 By เทพมิคาเอล on 2013-04-21 12:21